Μπαμπινιώτης: «Οι νέοι θα πληρώσουν ακριβά τα greeklish»


screenshot_1Τον κίνδυνο της «αποξένωσης» από την εικόνα των ελληνικών λέξεων, λόγω της αυξανόμενης χρήσης των «greeklish», επισήμανε ο καθηγητής της Γλωσσολογίας Γεώργιος Μπαμπινιώτης.

«Εγώ θα έλεγα στον κόσμο που μας …ακούει: ‘’τη γλώσσα και τα μάτια σας’’. Θα έλεγα ότι σε ημέρες κρίσης θα πρέπει να σκύψουμε σε ό,τι καλύτερο διαθέτει αυτός ο τόπος, που είναι ο πολιτισμός μας, η παράδοση μας και με τον πιο εύγλωττο τρόπο η γλώσσα μας. Συνέχεια

Advertisements

Ανασφάλιστη πέθανε ψάχνοντας για χειρουργείο


Ανασφάλιστη καρδιοπαθής από τη Θεσσαλονίκη που έπρεπε να χειρουργηθεί επειγόντως πέθανε, επειδή δεν τη δέχονταν τα νοσοκομεία γιατί δεν μπορούσε να πληρώσει.

Πριν από δύο μήνες η 60χρονη είχε μιλήσει για τον Γολγοθά της, μαζί με άλλους ανασφάλιστους με σοβαρό πρόβλημα υγείας, σε συνέντευξη Τύπου που είχε δώσει το Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Θεσσαλονίκης (ΚΙΑ). Συνέχεια

Απόψε στην «Ανατροπή»: Πρώτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ σε μυστική δημοσκόπηση


 Ανατροπές στο πολιτικό σκηνικό θα φέρει η μυστική δημοσκόπηση που θα παρουσιάσει απόψε ο Γιάννη Πρετεντέρης στην «Ανατροπή» του Mega. Τόσο στην εκτίμηση ψήφου όσο και στην παράσταση νίκης πρώτο κόμμα έρχεται το ΠΑΣΟΚ, με ποσοστά πολύ κοντά στην αυτοδυναμία, ενώ καταλληλότερος για πρωθυπουργός βγαίνει ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Η Νέα Δημοκρατία είναι στα ποσοστά του Ιουνίου του 2012 και η αναμενόμενη… έκπληξη έχει να κάνει με το ΣΥΡΙΖΑ, καθώς η πολιτική από «γκάφα σε γκάφα» οδηγεί το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα ποσοστά που είχε το 2009, δηλαδή κάπου κοντά στο 4,5%. Συνέχεια

Οι βλάκες και το σύστημα. Του Θάνου Δημάδη


Έχοντας επιστρέψει και πάλι πίσω στην Ελλάδα, κάθε μέρα που περνάει πείθομαι όλο και περισσότερο ότι η χώρα μας είναι σαν μία μαριονέτα που περπατάει και χορεύει ελεγχόμενη από ένα αόρατο σύστημα που υπαγορεύει τις κινήσεις της. Ένα σύστημα που συνθλίβει τόσο κυνικά όσο και βίαια καθετί που προεξέχει της ικανότητάς του να το κατανοήσει και να το αποδεχθεί. Απέναντι σε καθετί που καταδεικνύει τη «γύμνια» του ίδιου του συστήματος και, υπό μία έννοια, το ξεμπροστιάζει.

Αυτή η πραγματικότητα συνθέτει κατά την άποψή μου και την απάντηση στο ερώτημα «γιατί η κρίση δεν καταφέρνει να μας αλλάξει προς το καλύτερο». Ως νέος θα μπορούσα να δώσω την

Συνέχεια

Θα δημιουργηθούν 43 νέοι σταθμοί διοδίων


Το επόμενο χρονικό διάστημα, σύμφωνα με πληροφορίες, θα δημιουργηθούν 43 νέοι σταθμοί διοδίων αυξάνοντας τον αριθμό τους σε 75 στο σύνολο των 1.780 χιλιομέτρων αυτοκινητοδρόμων , η πλειονότητα των οποίων είναι υπό κατασκευή και είτε βρίσκονται είτε θα βρεθούν υπό ιδιωτική Συνέχεια

Χρυσές δουλειές


sotosblog

Πριν από χρόνια, σχεδόν… αμούστακος ακόμη τότε, ο Π. Τσίμας ρωτάει τον τραγουδιστή του μεταναστευτικού και της προσφυγιάς γιατί συγκινούν ακόμη τα τραγούδια του. Ο Στ. Καζαντζίδης δυσκολεύεται, κομπιάζει. Δεν έχει εύκολη απάντηση. Και καταφεύγει σε κάτι στερεότυπο.

Να ασκούμε κριτική στην κυβέρνηση, να ασκούμε. Να ασκούμε κριτική στους Τροϊκανούς, να ασκούμε. Αλλά να είμαστε δίκαιοι μαζί τους, και να λέμε και τα καλά και τα κακά…

Το λέω αυτό, επειδή δεν έχει αναδειχθεί όσο θα έπρεπε, νομίζω, η ιδιαίτερη εκείνη πτυχή του παθήματός μας που έχει να κάνει με τις ευκαιρίες τις οποίες αυτό γεννάει· και, φυσικά, δεν αναδεικνύονται, όσο τουλάχιστον θα έπρεπε, οι φιλότιμες προσπάθειες που γίνονται, τόσο σε εθνικό, όσο και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε αφενός να κατοχυρώνονται όσες νέες τέτοιες έχουν ήδη γεννηθεί, αλλά και να συντηρείται το κλίμα εύφορο, ώστε να συνεχίσουν να προκύπτουν συνεχώς πρόσθετες, και δη πολύ επικερδείς.

Παραδείγματος χάριν, ένας τομέας στον οποίο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 663 επιπλέον λέξεις

ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ: Δεν αναδεικνύεται στα ΜΜΕ — Με φόρους και περικοπές επιδομάτων οι πολιτικοί βάζουν ταφόπλακα


δημογραφικοQ&A: το ελληνικό δημογραφικό πρόβλημα

του Νίκου Ράπτη

Q: Αναφέρεστε στο δημογραφικό ως ένα από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας! Ακου δημογραφικό! Τίποτα πιο συντηρητικό δε βρήκατε;

 

Α: Το ερώτημά σας θέτει αμέσως-αμέσως ένα ενδιαφέρον ζήτημα: πώς να αξιολογούμε τη σημασία  των διαφόρων πολιτικών-κοινωνικών ζητημάτων; Το καθεστώς ελληνικό πολιτικό σύστημα αξιολογεί ως σημαντικό ότι αποφέρει ψήφους: τα αιτήματα των ισχυρών κοινωνικών ομάδων ή των ψηφοφόρων με επιρροή. Ως εκ τούτου σπανίως λαμβάνει «δυσάρεστες» αποφάσεις, παρά μόνο όταν είναι ολοφάνερο πως η παράταση της αδράνειας ή του λαϊκισμού θα σημάνει καταβολή ακόμα βαρύτερου πολιτικού κόστους: αν ας πούμε καταρρεύσει ο προϋπολογισμός ή/και ξαναμπούμε σε επιτήρηση, θα ζημιωθούμε εκλογικά περισσότερο από ότι αν αυξήσουμε το ΦΠΑ. Οπότε….

Αυτή η αντίληψη έχει ένα «δημοκρατικό» επίχρισμα, που ίσως να παίζει και το ρόλο της «θεωρίας»: η πολιτική είναι για να «υπηρετεί τον πολίτη», να ασχολείται με όσα «νοιάζουν» τους ψηφοφόρους. Και ποιοι είμαστε εμείς για να πούμε πως σημαντικό είναι το ένα ή το άλλο; Ας το κρίνει αυτό η ίδια η κοινωνία! Εμείς εδώ «εκπροσωπούμε» την κοινωνία, τους πολίτες, τους συντοπίτες μας κ.ο.κ. Αυτοί εντέλει μας υπαγορεύουν τι θέλουν να αλλάξει -και τι όχι.

Δυστυχώς, από αυτήν την «συνταγή» απουσιάζουν εντελώς δύο πολύτιμα συστατικά: το πρώτο είναι η ισότητα. Η καθεστηκυία προσέγγιση «εκ κατασκευής» ισχυροποιεί τους ήδη ισχυρούς, που εξ ορισμού έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση στα κέντρα εξουσίας, «βαραίνουν» περισσότερο εκλογικά (ιδίως σε ένα πολιτικό σύστημα όπου «ανταλλακτική αξία» έχει το χρήμα, η διασημότητα, η οικογενειακή παράδοση) κ.ο.κ. Το δεύτερο είναι η ευθύνη: λειτουργώντας κατ, αυτόν τον τρόπο, η πολιτική εξουσία απορρίπτει μετά βδελυγμίας έννοιες όπως «πρόγνωση», «χρέος», «παιδαγωγικός ρόλος της πολιτικής». Απορρίπτει δηλαδή την ουσία της «ηγετικότητας», του αγγλοσαξονικού «leadership».

Προτείνω να αξιολογήσουμε τα πολιτικά μας προβλήματα αλλιώς: κριτήριό μας να είναι ποια από τα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα, εφόσον εξελιχθούν ανενόχλητα για μερικά ακόμα χρόνια, θα προκαλέσουν αμετάκλητες, ανεπίστρεπτες, ανεπανόρθωτες ζημιές. Πόσο μάλλον αν αυτές οι βλάβες θα είναι εις θέση να υπονομεύσουν ακόμα και την ίδια την ύπαρξη της Ελλάδας και του ελληνισμού, ως δημοκρατικού-εθνικού κράτους, μέσα σε έναν ορατό χρονικό ορίζοντα…

Κατ, αρχήν, υπάρχουν τέτοια ζητήματα; Ε, λοιπόν υπάρχουν, και το ένα είναι το δημογραφικό! Δυστυχώς για μας βέβαια, είναι πράγματι ένα ζήτημα που στην τρέχουσα πολιτική αγορά δεν «πουλάει», δεν είναι, όπως λέγεται, «σέξι». Φταίει η πολιτική μας ιστορία γι, αυτό, αλλά και η πολιτική σημειολογία της μεταπολίτευσης: για το δημογραφικό μιλάνε συνήθως «συντηρητικοί», «αντιδραστικοί», «εθνικιστές» κ.ο.κ (η εκκλησία, οι οργανώσεις πολυτέκνων, κ.λπ). Αρα είναι ένα θέμα με το οποίο δεν ασχολούμαστε! Ανάλογα προβλήματα συναντώνται στη Βρετανία (όπου η γραμμή μεταξύ «ιδιωτικού» και «δημοσίου» είναι πολύ βαθιά και πολύ πλατειά και κάθε επιδίωξη παρέμβασης του κράτους στον ιδιωτικό χώρο, στο πόσα παιδιά π.χ. θα γεννά κάθε γυναίκα, θεωρείται τουλάχιστο άκομψη), στη Γερμανία προφανώς (όπου κάθε συζήτηση περί δημογραφίας αποπνέει μια αύρα «ευγονικής» «φυλετικής καθαρότητας» με παραπομπές στη ναζιστική περίοδο) στην Ισπανία και την Ιταλία (όπου είναι ακόμα νωπές οι αναμνήσεις των αντιπαραθέσεων για τη νομιμοποίηση του διαζυγίου ή των αμβλώσεων).

Τα πράγματα είναι διαφορετικά στη Γαλλία, όπου η λεγόμενη «οικογενειακή πολιτική» είναι η πολιτική απάντηση της République στη φτώχεια, αλλά και στην επούλωση των τραυμάτων του Α, και κυρίως του Β, παγκοσμίου πολέμου. Έτσι στη Γαλλία το «δημογραφικό» έχει ένα «προοδευτικό» πρόσημο: δεν είναι τυχαίο από αυτήν την άποψη που η Γαλλία είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στη γεννητικότητα. Με παρόμοιο τρόπο, στις σκανδιναβικές χώρες, οι πολιτικές υπέρ του παιδιού, υπέρ της απελευθέρωσης της γυναίκας κ.ο.κ συνέβαλαν αποφασιστικά στην υψηλή σχετικά γεννητικότητα.

Καταληκτικά: το δημογραφικό στην Ελλάδα θεωρείται συντηρητικό ζήτημα, δεν «πουλάει» κ.λπ. Και λοιπόν; Το ζητούμενο είναι να διαπιστώσουμε αν ένα πρόβλημα είναι σημαντικό και θα επηρεάσει το μέλλον της πατρίδας, αλλά και το δικό μας ή εκείνο των παιδιών μας! Όχι αν «πουλάει», αν είναι «δεξιό» κ.ο.κ.!

Q: Αν, όπως λέτε, το «δημογραφικό» έχει συντηρητικό πρόσημο, αυτό οφείλεται στο ότι έχει πολύ Συνέχεια