Προωθώ τον τόπο μου: Οι 10+1 καλύτεροι ελληνικοί φθινοπωρινοί προορισμοί


Ταξιδεύουμε στους 10+1 top ελληνικούς φθινοπωρινούς προορισμούς και σας … βγάζουμε πρόγραμμα! Απολαύστε ξένοιαστα & κυρίως value for money τα 3ήμερα σας!

Ποιες είναι οι καλύτερες επιλογές για τις φθινοπωρινές σας αποδράσεις; Πού θα μείνετε; Πού θα φάτε και κυρίως τι θα Συνέχεια

«Θα σας το πω εγώ ανάποδα»


sotosblog

Προκλητικοί, γι άλλη μια φορά προκλητικοί, και με αποκλειστική τους μέριμνα να σώσουν το τομάρι τους, μας πέταξαν για Πάσχα στα μούτρα την αξίωσή τους για εγκαρτέρηση, και την ευχή τους της υπομονής. Να κάνουμε, λέει, υπομονή! Ακούς, κύριε;

Θρασύτερη όλων η δήλωση (δήλωση-ευχή, τρομάρα του) από τα Ιωάννινα: «Ο Ελληνικός λαός αξίζει κάτι περισσότερο». Α, ναι; Μπα; Σώπα… Τι περισσότερο, δηλαδή; Περισσότερη λύπηση, περισσότερη περιφρόνηση, περισσότερη περικοπή, περισσότερη κοροϊδία, περισσότερη δίαιτα, περισσότερη σαλάτα; Τι; Τίποτε από όλα αυτά; Μήπως κάτι περισσότερο μεν, αλλά όχι από τα κακά; Ίσως κάτι περισσότερο, αλλά πάντως από τα καλά; Ε; Μήπως; Πολύ ωραία· αξίζουμε κάτι περισσότερο. Λοιπόν; Λέω κι εγώ: Λοιπόν; Εξηγούμαι: Αξίζουμε κάτι περισσότερο. Ωραία. Πολύ ωραία. Λοιπόν;  Λ Ο Ι Π Ο Ν ;   Δεν έχει «λοιπόν»; Ε, τι μιλάς τότε, ρε κύριε; Αφού δεν έχει «λοιπόν», αφού δεν λες τι «λοιπόν», τότε τι μιλάς;   Τ Ι   Μ…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 455 επιπλέον λέξεις

Ψωροκώσταινα, η ρακένδυτη πλύστρα από το Αϊβαλί και η σύγχρονη πλουτοκρατία


Η πατρίδα μας είχε σχεδόν πάντοτε έλλειμμα οικονομικό και ποτέ πλεόνασμα, αφού από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους υποχρεώθηκε σε δανεισμούς από άλλα κράτη (συνήθως από τους Βρεττανοεβραίους τραπεζίτες), κατοχυρώνοντας την οικονομική και ευλόγως πολιτική εξάρτηση και υποδούλωση της χώρας μας.

 Έτσι από την εποχή της επαναστάσεως κατέφευγαν οι Έλληνες ηγέτες σε εράνους για στήριξη του εθνικοαπελευθερωτικού μας αγώνα. Και είναι αλήθεια πως οι πολίτες αλλοτινών χρόνων διακατέχοντο από ισχυρότερα εθνικοπατριωτικά συναισθήματα προσφοράς και κοινωνικού αλτρουισμού όσο κι αν τα χρόνια τότε ήσαν πιο δύσκολα. Είναι μάλιστα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τα όσα έγραψε ο G. Mauer στο βιβλίο του «Ο Ελληνικός λαός», σ.σ.354 – 355:«Είναι, μα την αλήθεια, συγκινητικά, όταν διαβάζει κανείς με πόση προθυμία βοήθησαν αυτοί οι άνθρωποι (σημ. οι πολιτικοί και οι στρατιωτικοί ηγέτες των επαναστατημένων Ελλήνων) τον τόπο τους. Μόνον τα δυο αδέλφια Κουντουριώτη, ο Λάζαρος κι ο Γεώργιος, έδωσαν ενάμισι εκατομμύρια φράγκα.

Οι αδελφοί Σταμάτης και Βασίλης Βουδούρης από πεντακόσιες πενήντα χιλιάδες ο καθένας. Η οικογένεια Τσαμαδού τετρακόσιες χιλιάδες. Ο Ιάκωβος Τομπάζης με τον αδελφό του Μανόλη τριακόσιες πενήντα χιλιάδες. Ο Ανδρέας Μιαούλης διακόσιες πενήντα χιλιάδες και άλλα τόσα ο Δημήτριος Βούλγαρης. Ο Ιωάννης και ο Φραγκίσκος Βούλγαρης – θείοι του Δ. Βούλγαρη – διακόσιες χιλιάδες. Τα αδέλφια Αναγνώστης και Νικόλαος Οικονόμου κι αυτοί διακόσιες χιλιάδες. Ο πεθερός του πλοίαρχου Σαχίνη διακόσιες πενήντα χιλιάδες φράγκα και άλλοι πολλοί διάφορα ποσά».Χαρακτηριστικό επίσης είναι και το περιστατικό του 1826 στο Ναύπλιο όπου ο δάσκαλος Γ. Γεννάδιος μίλησε στην πλατεία του Πλατάνου με λόγια συγκινητικά για τις ανάγκες του Αγώνα και πρόσφερε πρώτος τις μικρές του οικονομίες οπότε  προσήλθε και πρόσφερε τον «οβολό» της επευφημούμενη από το πλήθος μια γνωστή ζητιάνα χήρα Συνέχεια

Το αυθαίρετο Σαμαρά στο Ναύπλιο


fek3-nafplio

ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΒΑΣΙΛΙΑΔΕΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΝ ΤΟ ΝΟΜΟ…

-ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΙΑ-

ΠΑΝ ΝΟΜΙΜΟ ΚΑΙ ΗΘΙΚΟ; ΟΙ ΑΠΟΡΙΕΣ ΘΑ ΛΥΘΟΥΝ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΩΡΕΣ

Μια φορά κι έναν καιρό ένας πρίγκιπας που ονειρεύεται να γίνει βασιλιάς, πήγε σώγαμπρος στη πρώτη πρωτεύουσα του Ελληνικού κράτους. Το Ναύπλιο. Λεγόταν Αντώνης και πήρε για γυναίκα μια όμορφη και πολύ ηθική κοπέλα, την Γιωργία. Κάποια στιγμή η πεθερά ήθελε στο νεοκλασσικό και ωραίο σπίτι τους να Συνέχεια

Ναύπλιο: Η πόλη που δεν άγγιξε η κρίση …


palamidi.gr

Ο τίτλος θα μπορούσε να είναι: Ναύπλιο, another world.

Ο καφές; ακριβός. Η πίτσα; ο γύρος; τα ρούχα και τα παπούτσια; το ποτό στα μπαράκια; το ίδιο. Συνδρομή γυμναστηρίων από 300 €/χρόνο σε προσφορά, την ίδια στιγμή που στον Πειραιά έχει με 69 €/χρόνο και στην Αθήνα με 99 €.  H τιμή της αμόλυβδης ‘πετάει’ αλλά τα μεγάλου κυβισμού τζιπ κάνουν πάρτυ στα στενά της παλιάς πόλης. Γίνονται συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας με 30 άτομα και την ίδια στιγμή πίνουν καφέ στην πλατεία 500. Και αναρωτιέται κανείς: Μα καλά, αυτήν την πόλη δεν την άγγιξε η κρίση;

Δεν κατηγορώ τους καταστηματάρχες. Θύματα της κρίσης είναι οι περισσότεροι, όπως όλοι μας. Τα μαγαζιά κλείνουν το ένα μετά το άλλο. Έχουν τον ΦΠΑ, τον ΟΑΕΕ και τα ενοίκια που τους ληστεύουν στην κυριολεξία, ενώ το κάθε είδους παραεμπόριο ανθεί. Ούτε είναι πάντα δυνατόν να ακολουθούν την πρακτική των μεγάλων αλυσίδων.

Αυτό που λέω είναι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 123 επιπλέον λέξεις