Πολιτικός εκτσογλανισμός απέναντι στην ανθρώπινη ζωή: Καταγγελία


Στην εποχή που ζούμε με την κάθετη υποβάθμιση σε όλα τα επίπεδα ζωής αναρωτιέμαι με αυτά που ακούω στην καθημερινή ειδησεογραφία αν οι κυβερνώντες αντιλαμβάνονται το μέγεθος της καταστροφής που έχουν διαπράξει. Και αν το αντιλαμβάνονται τους νοιάζει; Αυτό δεν μπορώ να το πω. Αυτό που μάλλον συμβαίνει είναι ότι νοιάζονται για το πως θα ολοκληρώσουν την καταστροφή. Νοιάζονται για το τι θα γίνει στις εκλογές του Μαΐου, νοιάζονται για το κατρακύλισμα στις δημοσκοπήσεις, νοιάζονται για το αύριο των δανειστών και το αύριο το δικό τους.

Χθες λοιπόν βρέθηκε στα επείγοντα ενός δημόσιου νοσοκομείου ένας πολύ δικός μου άνθρωπος. Έκανε κάποιες εξετάσεις τις οποίες εξετάσεις όμως δεν υπήρχε γιατρός από ένα σημείο και μετά να τις αξιολογήσει για να βγάλει κάποια γνωμάτευση και να κρίνει αν είναι σοβαρό ή όχι το περιστατικό για να το αντιμετωπίσει. Δεν υπήρχε γιατρός στα ΕΠΕΙΓΟΝΤΑ. Δεν υπήρχε γιατρός στο νοσοκομείο να αντιμετωπίσει το περιστατικό και αντ’ αυτού μπήκε σε θάλαμο βραχείας νοσηλείας μήπως και συνεβαινε κάτι έκτακτο. Αυτό το συμβάν συμβαίνει κάθε μέρα στα νοσοκομεία όλης της χώρας. Άνθρωποι χάνουν από την ζωή τους ανθρώπους τους, τους γονείς τους, τα αδέρφια τους, τους συντρόφους τους στον βωμό ποιανού; Χάνονται ΖΩΕΣ την ίδια στιγμή που το κυβερνητικό επίτελείο ασχολείται επικοινωνιακά με τον αν ο κύριος Τσίπρας είναι άθεος ή αν έχει συμπαθούντες την τρομοκρατία στο κόμμα του. Αυτό λέγεται πολιτική αλητεία και πολιτικός εκτσογλανισμός (μια έκφραση του «κυρίου» Βενιζέλου). Εσείς κύριοι της κυβέρνησης έχετε ιδέα τι παέι να πει ανθρώπινη ζωή; Έχετε ιδέα τι πάει να πει απώλεια ενός δικού σου ανθρώπου; Συνέχεια