Ένας σύγχρονος Εβραίος «ΝεοΝαζί»


Σήμερα θα ασχοληθούμε με μια υπόθεση σπαρταριστή που δεν έχει μάλλον εμφανιστεί στην ελληνική δημοσιογραφία.

Όχι δεν είναι το διαζύγιο του Κωστόπουλου με την Μπαλατσινού, ούτε το ποιος είναι ο γκόμενος της Ελένης και ούτε κάποια από όλες τις αυτές τις κατινίστικες αηδίες που κυρίως κυρίες αρέσκονται να αναπαράγουν για να γεμίσουν με κάτι την ελλιπή τους προσωπική ζωή, αντικαθιστώντας την με τις ζωές των άλλων του γυάλινου κόσμου της σόουμπιζ.

Ο λόγος που δεν έχει εμφανιστεί το σημερινό μας θέμα είναι ότι προέρχεται από την Ουγγαρία, μια χώρα που τα ελληνικά μήντια αποφεύγουν όπως ο διάολος το λιβάνι (αλλά όχι τον Λιβάνη).

Ο νυν πρωθυπουργός της Βίκτωρ Ορμπάν πέταξε με τις κλωτσιές το ΔΝΤ έξω από τη χώρα του και φορολόγησε τις τράπεζες, κάτι το αδιανόητο για το σύγχρονο δόγμα του θεού ιδιώτη καπιταλιστή που ελέγχει το κράτος μέσω της παγκόσμιας οικονομίας, υπερεθνικών οργανισμών και πολυεθνικών εταιριών και απαγορεύει στο κράτος οποιοδήποτε έλεγχο πάνω στα εργαλεία της διεθνούς του εξουσίας.

Συνέχεια

Πώς θα ήμασταν σήμερα αν πτωχεύαμε το 2010 και βγαίναμε από το ευρώ


Τώρα πια μπορούμε να δούμε τα γεγονότα από μια χρονική απόσταση και χωρίς την καταστροφολογία με την οποία μας βομβάρδιζαν στις αρχές του 2010 τα μνημονιακά ΜΜΕ, τρομοκρατώντας μας ότι δήθεν θα χάσουμε τη βολή μας. Ας δούμε λοιπόν τι θα γινόταν αν η ελληνική κυβέρνηση έκανε στάση πληρωμών την Άνοιξη του 2010 και γυρίζαμε τότε στη δραχμή και ας δούμε που φτάσαμε σήμερα.

Πρώτον, θα κατέρρεαν μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες που κατείχαν ελληνικά ομόλογα. Αυτό θα οδηγούσε σε εξέγερση των ευρωπαϊκών λαών που θα έχαναν τις καταθέσεις τους και σε κατάρρευση κυβερνήσεων, κομμάτων και πολιτικών συστημάτων. Θα ακολουθούσε γενικότερος αναβρασμός και πιθανότατα κατάρρευση της ευρωζώνης.

Δεύτερον, θα ήταν υποχρεωμένες οι ξένες τράπεζες και άλλοι ιδιώτες που κατείχαν ελληνικά ομόλογα, να έλθουν στα ελληνικά δικαστήρια και να κριθούν με το ελληνικό δίκαιο, κάτω όμως από τις έκτακτες συνθήκες διάσωσης του ελληνικού κράτους. Αντί γι’ αυτό μετατράπηκαν τα ιδιωτικά χρέη σε διακρατικά, υπήχθησαν κάτω από το αγγλικό δίκαιο και θα κριθούν, αν δεν πληρώσουμε τώρα, από τα ευρωπαϊκά δικαστήρια. Αργότερα κουρεύτηκαν μόνο τα Συνέχεια

Η Μεγάλη Ληστεία της Ελλάδας 1981-2011


Είναι μία βροχερή Τετάρτη του Φεβρουαρίου 1981. Το βράδυ, σε μια ψαροταβέρνα του Χαλανδρίου, στον δρόμο προς Χολαργό, κοντά στο σπίτι του Χαρίλαου Φλωράκη, Γενικού Γραμματέα τότε του ΚΚΕ, συνευρίσκονται οι Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Άκης Τσοχατζόπουλος, Γεράσιμος Αρσένης, Κωστής Βαΐτσος, Βάσω Παπανδρέου, Μένιος Κουτσόγιωργας και ο μετέπειτα δήμαρχος Χαλανδρίου Νίκος Πέρκιζας. Ο Ανδρέας Παπανδρέου είναι σίγουρος για την εκλογική νίκη του «Κινήματος» στις εκλογές του Οκτωβρίου και η συζήτηση είναι πού θα βρεθούν τα απαραίτητα κεφάλαια για να μοιραστούν στις ορδές των «μη προνομιούχων» που ανυπόμονοι περιμένουν την ώρα της μεγάλης εισβολής. (Διαβάστε το όλο. Θα αυξηθεί κατακόρυφα η οργή σας και δεν θα πιστεύετε τις αποκαλύψεις οι οποίες λόγω του έγκριτου δημοσιογράφου είναι όλες τεκμηριωμένες).

«Πρόεδρε, δεν υπάρχει πρόβλημα», λέει ο Γεράσιμος Αρσένης, μετέπειτα «τσάρος της οικονομίας», στον ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ. «Το διεθνές σύστημα», επιμένει, «έχει μεγάλη ρευστότητα και θα βρούμε αρκετό χρήμα να φέρουμε στην Ελλάδα. Εξάλλου, τα επιτόκια είναι χαμηλά, όπως και το ελληνικό δημόσιο χρέος. Υπάρχουν έτσι περιθώρια να αντιμετωπίσουμε και αιτήματα για παροχές, αλλά και μία πιθανή φυγή κεφαλαίων στις ξένες τράπεζες από βιομηχάνους και μεγαλοεισαγωγείς…».

«Δηλαδή λεφτά υπάρχουν, Μάκη», τονίζει ευχαριστημένος ο Ανδρέας Παπανδρέου. «Θα μπορέσουμε έτσι να δείξουμε στον λαό ότι μοιράζουμε χρήμα. Ποιος ποτέ θα μάθει ότι αυτό είναι δανεικό… Θα λέμε σε όλους τους τόνους ότι είναι το χρήμα του κατεστημένου, που τώρα ανήκει στους Έλληνες…», προσθέτει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και δείχνει να απολαμβάνει το ουίσκι που πίνει.

«Οι γιαπωνέζικες τράπεζες ψοφάνε να δανείζουν χρήμα στην Ευρώπη, κύριε πρόεδρε», λέει στον Ανδρέα Παπανδρέου ο Κωστής Βαΐτσος, που είχε διεθνή εμπειρία από τη συμβουλευτική θητεία του σε χώρα της Λατινικής Αμερικής. Γνώριζε επίσης ο ίδιος – όπως και ο Ανδρέας Παπανδρέου – ότιστην διεθνή κεφαλαιαγορά κυκλοφορούσε και άφθονο μαύρο αραβικό χρήμα σε πετροδολάρια, που άλλο που δεν ήθελε να τοποθετηθεί σε χώρες όπως η Ελλάδα. Το χρήμα αυτό ήταν καλοδεχούμενο από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος ήθελε να το χρησιμοποιήσει για να εξαγοράσει στην κυριολεξία ψήφους και οπαδούς, ώστε να μονιμοποιήσει την παραμονή του στην εξουσία. Αυτό ήταν το μεγάλο όραμά του και, για να το αναλύσει κανείς, απαιτούνται πολλές σελίδες.

Με απλά λόγια, λέμε ότι, όταν το 1974 ο Ανδρέας Παπανδρέου ίδρυσε το ΠΑΣΟΚ, δύο πράγματα τον ενδιέφεραν: Συνέχεια

18 Ελληνες ολιγάρχες χρωστούν στις τράπεζες πάνω από 10,6 δις


H υπερχρέωση των Ελλήνων πολιτών στις τράπεζες, είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει η χώρα μας…

Ποιος θα το περίμενε όμως, ότι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, βαριά ονόματα της ολιγαρχίας του πλούτου στη χώρα μας, θα ήταν κυριολεκτικά βουτηγμένοι στα χρέη;

Αρκετοί από αυτούς μάλιστα, βρίσκονται σε άσχημη οικονομική θέση, καθώς οι επίτροποι, που έχουν τοποθετηθεί στις τράπεζες, κατ΄εντολή της τρόικας, έχουν «παγώσει» προς το παρόν, τις αναχρηματοδοτήσεις δανείων.

Χωρίς πολλά λόγια, δείτε τι αποκαλύπτουν οι ισολογισμοί, για τα… «θαλασσοδάνεια» μερικών εκπροσώπων του επιχειρηματικού κατεστημένου της χώρας μας. Έχουμε και λέμε: Συνέχεια

Τι όμορφα που δένουν όλα


Η καταγγελία του Unfollow για τις απειλές σε βάρος συντάκτη του περιοδικού από συστηθέντα ως Δημήτρη Μελισσανίδη –εξαιτίας του ρεπορτάζ του περιοδικού για το λαθρεμπόριο πετρελαίου- έγινε το περασμένο Σάββατο. Από το Σάββατο, με ελάχιστες εξαιρέσεις σε σάιτ και μπλογκ, η είδηση δεν υπάρχει.
Την σφαίρα που στάλθηκε στον Στουρνάρα την ανακάλυψαν αμέσως τα ΜΜΕ, τις απειλές σε βάρος του συντάκτη του Unfollow όχι ακόμα.

Δεν θα τις ανακαλύψουν ποτέ.

Όπως δεν ανακάλυψαν το ρεπορτάζ του προηγούμενου μήνα στο Unfollow για τις φορολογικές δηλώσεις Συνέχεια