Η Ουκρανία και το νέο Ανατολικό Ζήτημα


Κωνσταντίνος Χολέβας –Πολιτικός Επιστήμων

Τον 19ο αιώνα η διεθνής διπλωματία ονόμαζε Ανατολικό Ζήτημα το ερώτημα περί της διανομής των εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η οποία ήταν πλέον υπό κατάρρευσιν και υπό διάλυσιν. Σήμερα το νέο Ανατολικό Ζήτημα είναι η κατανομή σε ζώνες επιρροής των χωρών, των περιοχών και των εθνοτήτων, που ζούσαν μέχρι το 1990 στην ενιαία Σοβιετική Ένωση. Η περίπτωση της Ουκρανίας είναι χαρακτηριστική. Διεκδικείται και από τους Δυτικούς (κυρίως ΗΠΑ και Γερμανία) ως οικονομικός και ενεργειακός εταίρος, διεκδικείται βεβαίως και από τη Ρωσία λόγω ιστορικών δεσμών και λόγω των λιμανιών στον Εύξεινο, τα οποία είναι απαραίτητα για τον ρωσικό στόλο. Συνέχεια

Ιστορικά διδάγματα εθνικής επιβίωσης και αλληλεγγύης


Πώς επιβιώνει ο Ελληνισμός σε δύσκολες περιόδους; Από που αντλούν οι Έλληνες διδάγματα κοινωνικής αλληλεγγύης σε εποχές κρίσης ή υποδούλωσης; Ποια η πολιτιστική, εκπαιδευτική και φιλανθρωπική δράση της Ορθόδοξης Εκκλησίας κατά τη διάρκεια των αιώνων; Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα απαντήθηκαν από εκλεκτούς επιστήμονες κατά το Β΄ Διεθνές Επιστημονικό Συνέδριο της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Διορθόδοξο Κέντρο της Μονής Πεντέλης, στις 22 και 23 Νοεμβρίου. Εντάσσεται στη σειρά δέκα Συνεδρίων που ανέλαβε να οργανώσει η Ειδική Συνοδική Επιτροπή Πολιτιστικής Ταυτότητος, ένα κάθε χρόνο, ώστε το δέκατο να συμπέσει με τα 200 χρόνια από τη Μεγάλη Ελληνική Επανάσταση (1821-2021).

Συνέχεια

Τι θα πει «Πανηγυρική τελετή με άρωμα Φαναρίου»;


Πρωτοπρ. Νικόλαος Μανώλης, Τι θα πει «Πανηγυρική τελετή με άρωμα Φαναρίου»;

 Πήρα αφορμή για το παρόν άρθρο από διάφορες φιλοπατριαρχικές ιστοσελίδες, που διαφημίζουν οικουμενιστικές τελετές προσδίδοντας σε αυτές τις εκφράσεις «άρωμα Φαναρίου» και «Βυζαντινή μεγαλοπρέπεια».

Τι να σημαίνει άραγε η είδηση πως στην τάδε ιερά πανήγυρη, τελέσθηκε με άρωμα Φαναρίου, Βυζαντινή μεγαλοπρέπεια και κατάνυξη ο Μέγας Αρχιερατικός Εσπερινός ή η Θ. Λειτουργία;

 Ο απλός χριστιανός, διαβάζοντας τις λέξεις Φανάρι και Βυζάντιο, σκέπτεται τους αρχιερείς του Οικουμενικού Θρόνου να χοροστατούν και να ομοιάζουν με τους μεγάλους φωστήρες της οικουμένης, παλαιούς Πατριάρχες όπως τους αγίους Γερμανό και Μέγα Φώτιο. Τους ιεροψάλτες να αποδίδουν τους ύμνους και να θαρρεί πως ακούει τους μεγάλους άρχοντες του Πατριαρχικού Ναού, Πέτρο Λαμπαδάριο και Ιάκωβο Ναυπλιώτη. Να απαγγέλλεται ο πανηγυρικός της ημέρας και να θαρρεί πως τα χείλη του χρυσορρήμονα Χρυσοστόμου ομιλούν και δοξάζουν τον Θεό και υμνούν την Ορθοδοξία. Για τον απλό λαό μια τέτοια ακολουθία σημαίνει απόλαυση και Χάρη, ορθόδοξη πνευματική ζωή μέσα στην Εκκλησία του Χριστού. Σε μια τέτοια Εκκλησιαστική Σύναξη συναντά ο πιστός τον Ουρανό και γεύεται τις γεύσεις του Παραδείσου.

Όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική σήμερα. Στους Πατριαρχικούς και δυστυχώς Οικουμενιστικούς κύκλους, Φανάρι και Βυζάντιο, προϋποθέτουν την παρουσία πρωτοκλασάτων αιρετικών, ταγών της παπικής και της ποικιλόμορφης προτεσταντικής θρησκευτικής κοινότητας. Σημαίνουν επαίσχυντες συμπροσευχές, ανάρμοστους εναγκαλισμούς με τους αιρετικούς εν πνεύματι δαιμονικό, κοινές αγιαστικές πράξεις που μολύνουν και αμβλύνουν το ορθόδοξο αισθητήριο του λαού.

Συνέχεια

ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΤΖΑΜΙ


"ΝΑ ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ Η ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΤΖΑΜΙ.

Γιατί είναι σημαντικό;

Ο ΝΑΟΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΟΦΙΑΣ ΣΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΑΡΟΣ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΤΩΝ ΑΠΑΝΤΑΧΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ. ΕΙΝΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑΤΟΣ ΠΟΥ ΟΛΟΙ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΜΕ ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΝΑΟΣ ΑΞΕΠΕΡΑΣΤΟΥ ΚΑΛΛΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΥΛΟΒΑΤΗΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΣΕ ΤΕΜΕΝΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΒΟΛΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΜΑΣ.

ΟΙ ΥΠΟΓΡΑΦΟΝΤΕΣ ΣΑΣ ΚΑΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΡΑΔΩΣΕΤΕ ΤΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΑΥΤΟ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΒΟΥΛΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΣΥΖΗΤΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ.

Συνέχεια

Αξιοπρέπεια σε δόσεις και προδοσία τοις μετρητοίς


To ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει μέρος της κυβέρνησης και ο Βορίδης τα ρίχνει στον Ανδρέα Παπανδρέου. Τι άλλο χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε πως η Νέα Δημοκρατία επιθυμεί την ολική συσπείρωση και επαναφορά του ΠΑΣΟΚ, για να αυξήσουν τα ποσοστά τους σε κάθε περίπτωση (ακόμη και σε Συνέχεια

Ο ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ ΣΕ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ


ακαθιστος υμνος

Ο Ακάθιστος Ύμνος ψάλλεται στις εκκλησίες ως προς τιμή στη Θεοτόκο τις μέρες λίγο πριν τη Μεγάλη Εβδομάδα

ΑΚΑΘΙΣΤΟΣ ΥΜΝΟΣ

ΚΟΝΤΑΚΙΟ (προοίμιο)
Τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια, ως λυτρωθείσα των δεινών, ευχαριστήρια, αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε, αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον, εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Σ’ Εσένα Θεοτόκε, την Υπέρμαχο Στρατηγό, μ’ ευγνωμοσύνη η Πόλη σου αποδίδει τη νίκη. Και σου αναπέμπει θερμές ευχαριστίες, επειδή (με τη δική σου επέμβαση) λυτρωθήκαμε απ’ τις συμφορές. Εσύ όμως που η δύναμή σου είναι ακατανίκητη, ελευθέρωσε κι εμένα (την Πόλη σου) από κάθε είδους κινδύνους, για να σου αναφωνώ: Χαίρε, Νύμφη ανύμφευτε.

Α’ ΣΤΑΣΗ
Άγγελος πρωτοστάτης, ουρανόθεν επέμφθη, ειπείν τη Θεοτόκε το χαίρε. (3) και συν τη ασωμάτω φωνή, σωματούμενον σε θεωρών Κύριε, εξίστατο και ίστατο, κραυγάζων προς αυτήν τοιαύτα.

Όταν ο Αρχάγγελος Γαβριήλ πήγε στην παρθένο Μαρία για να της αναγγείλει ότι θα γινόταν Μητέρα του Συνέχεια

Sir Steven Runciman: Το Βυζάντιο κι εμείς


«Σερ Στήβεν Ράνσιμαν: Χρειαζόμαστε την πνευματική μετριοφροσύνη»

Η συνέντευξη που ακολουθεί δόθηκε από το σερ Στήβεν Ράνσιμαν, στο Ελσισιλντς της Σκωτίας, στον πατρογονικό πύργο του, τον Οκτώβρη του 1994, για λογαριασμό της ΕΤ3, στις δημοσιογράφους Χρύσα Αράπογλου και Λαμπρινή Χ. Θωμά. Για τεχνικούς λόγους, δεν «βγήκε» ποτέ στον αέρα. Και οι δύο δημοσιογράφοι θεωρούν την συνέντευξη αυτή από τις πιο σημαντικές της καριέρας τους, μια και ανήκει στο είδος των «συζητήσεων» που σε διαμορφώνουν και δεν ξεχνάς ποτέ. Θεωρούν ότι πρέπει να δει το φως της δημοσιότητας, έστω και με μια τόσο θλιβερή αφορμή, όπως ο θάνατος του μεγάλου φιλέλληνα. Συνέχεια

Το θείο Βρέφος


Αλέξανδρου Σμέμαν

«Δι’ ημάς γάρ εγεννήθη παιδίον νέον, ο πρό αιώνων Θεός.» Ένας από τους κυριότερους ύμνους των Χριστουγέννων καταλήγει σ’ αυτά τα λόγια, ταυτίζοντας το βρέφος που γεννήθηκε στο σπήλαιο της Βηθλεέμ με τον «προ αιώνων Θεό». Ο ύμνος αυτός συνετέθη τον έκτο αιώνα από τον περίφημο Βυζαντινό υμνογράφο Ρωμανό το Μελωδό:

Η Παρθένος σήμερον, τον υπερούσιον τίκτει και η γη το σπήλαιον τω απροσίτω προσάγει άγγελοι μετά ποιμένων δοξολογούσι δι’ ημάς γαρ εγεννήθη παιδίον νέον, ο προ αιώνων Θεός.
(Κοντάκιον Χριστουγέννων)

Το παιδί ως Θεός, ο Θεός ως παιδί… Γιατί δημιουργείται αυτή η ζωηρή συγκίνηση την περίοδο των Χριστουγέννων όταν οι άνθρωποι, ακόμη και αυτοί με χλιαρή πίστη ή ακόμη και οι άθεοι, παρατηρούν αυτό το μοναδικό, ασύγκριτο θέαμα της νεαρής μητέρας να κρατά το παιδί στην αγκαλιά της, και γύρω τους οι «Μάγοι οι από Ανατολών», οι ποιμένες, δροσεροί από τη νυχτερινή τους σκοπιά στους αγρούς, τα ζώα, ο ανοιχτός ουρανός, ο αστέρας;

Γιατί είμαστε τόσο βέβαιοι, αλλά και συνεχώς ανακαλύπτουμε, πώς σ’ αυτόν το θλιβερό πλανήτη μας δεν υπάρχει τίποτε ομορφότερο και πιο χαρμόσυνο απ’ αυτό το θέαμα, που το πέρασμα των αιώνων αποδείχτηκε ανίκανο να ξεριζώσει από τη μνήμη μας; Επιστρέφουμε σ’ αυτό το θέαμα οποτεδήποτε δεν έχουμε άλλο καταφύγιο, οποτεδήποτε έχουμε βάσανα στη ζωή, και αναζητούμε αυτό που θα μάς ελευθερώσει.

Όμως στην ευαγγελική διήγηση για τη γέννηση του Ιησού Χριστού, η μητέρα και το παιδί δε λένε ούτε μία λέξη, ωσάν οι λέξεις να είναι περιττές, επειδή καμιά λέξη δεν μπορεί να ερμηνεύσει, να ορίσει ή να εκφράσει το νόημα όσων έλαβαν μέρος και εκπληρώθηκαν εκείνη τη νύχτα. Και παρ’ όλα αυτά χρησιμοποιούμε λέξεις εδώ, όχι για να εξηγήσουμε ή να ερμηνεύσουμε, αλλά επειδή, όπως η Γραφή λέει, «εκ γάρ του περισσεύματος της καρδίας το στόμα λαλεί» (Ματθ. 12, 34). Είναι αδύνατο κάποιος, που ξεχειλίζει η καρδιά του, να μη μοιραστεί με άλλους τα βιώματά του.

Οι λέξεις «παιδίον» και «Θεός» είναι οι πλέον αποκαλυπτικές για το μυστήριο των Χριστουγέννων. Κατά κάποιο τρόπο, είναι ένα μυστήριο που απευθύνεται στο παιδί που συνεχίζει να ζει μυστικά μέσα σε κάθε ενήλικα, στο παιδί που συνεχίζει να ακούει ό,τι ο ενήλικας έχει πάψει να ακούει, και που ανταποκρίνεται με μια χαρά, που ο ενήλικας, μέσα στον γήινο, υπερώριμο, κουρασμένο και κυνικό κόσμο που ζει, αδυνατεί να νιώσει. Μάλιστα, τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή για τα παιδιά, όχι μόνο εξαιτίας του χριστουγεννιάτικου δένδρου που διακοσμόμουμε και φωτίζουμε, αλλά μ’ έναν πολύ βαθύτερο τρόπο, και Συνέχεια

Φόρος τιμής στη Θεσσαλονίκη, η οποία στις 26 Οκτωβρίου εορτάζει τα 100 χρόνια από την απελευθέρωσή της


Η Θεσσαλονίκη της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Επιτρέψτε μου, αγαπητοί αναγνώστες, να αποτίσω τον οφειλόμενο φόρο τιμής στη γενέτειρά μου Θεσσαλονίκη, η οποία στις 26 Οκτωβρίου εορτάζει τα 100 χρόνια από την απελευθέρωσή της, την ίδια ημέρα που τιμά και τη μνήμη του πολιούχου της. Η πόλη του Αγίου Δημητρίου ιδρύθηκε από τον Κάσσανδρο το 315 π. Χ. και ονομάσθηκε έτσι προς τιμήν της συζύγου του, ετεροθαλούς αδελφής του Μ. Αλεξάνδρου. Αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στο αποστολικό έργο του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος μάλιστα στην Α΄ προς Θεσσαλονικείς Επιστολή του λέγει ότι οι Θεσσαλονικείς έγιναν υπόδειγμα για όλους τους πιστούς στη Μακεδονία και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Το μαρτύριο του Αγίου Δημητρίου το 305 μ.Χ. έκανε την πόλη επίκεντρο Πανορθοδόξου προσκυνήματος και μέχρι σήμερα η λατρεία προς τον Συνέχεια

Οι Παραδόσεις του γένους και η δύναμη της Βυζαντινής Μουσικής


Στρατής Μυριβήλης

Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως ο αιώνας που περνάμε είναι ένας αιώνας ακατανοησίας.   Αν ήμουνα ιστορικός, θα τον ονόμαζα «Αιώνα του Βαβέλ».  Oι άνθρωποι έχουν μπερδέψει το νόημα των λέξεων, που επί πολλούς αιώνες εξέφραζαν μιαν ορισμένη έννοια και δεν γίνεται πια να συνεννοηθούν.  Όλοι κουβαλάμε πέτρες για τον νέο πύργο της Βαβέλ, που είναι ο μηχανικός πολιτισμός μας.  Μεγαλοφυής και θρασύς πολιτισμός, που χτίζει τον πύργο του ενάντια στο Θεό.  Τον πύργο τον πελώριο και τρομερό, που είναι έτοιμος να σωριαστεί πάνω στα υπεροπτικά κεφάλια των κτητόρων του, και όλοι ακούμε από τώρα να τρίζουν τα ατσαλένια θεμέλια του.  Ζούμε σε μιαν εποχή φουρτουνιασμένη από γεγονότα, ιδέες και πράξεις αντιφατικές, που συνταράζουν την ανθρώπινη ψυχή και την γιομίζουν πότε με φρίκη και πότε με αυτοθαυμασμό.  Η ζωή και ή ευτυχία των ανθρώπων είναι πια έρμαιο και παιχνίδι στα χέρια των φοβερών δυνάμεων, που ο ανθρώπινος νους αποσπά μια…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.347 επιπλέον λέξεις

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ – 14 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ


Η Παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου Σταυρού αποτελεί έναν σπουδαίο εορτολογικό σταθμό του εκκλησιαστικού έτους. Στις 14 Σεπτεμβρίου σύμπασα η Ορθοδοξία τιμά τον Σταυρό του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται ως το «καύχημά» Της και η «δόξα» Της. Πηγές της εκκλησιαστικής μας ιστορίας αναφέρουν ότι η εορτή της Παγκόσμιας Ύψωσης είχε καθιερωθεί από τα αρχαία χρόνια, ίσως μάλιστα να είχε καθιερωθεί και από αυτόν τον Μέγα Κωνσταντίνο, κατά προτροπή προφανώς της μητέρας του αγίας Ελένης, αμέσως μετά την εύρεση του Τιμίου Ξύλου στα Ιεροσόλυμα, γύρω στο 330 μ.Χ.

Η τιμή προς τον Τίμιο Σταυρό ανάγεται …στους αποστολικούς χρόνους. Οι επιστολές του αποστόλου Παύλου είναι γεμάτες από χωρία με τα οποία ο μέγας απόστολος εξαίρει τον ρόλο του Σταυρού στην διαδικασία της σωτηρίας του κόσμου.  Πρώτος ο Παύλος ομίλησε για την καύχηση του Σταυρού του Συνέχεια

ΠΟΛΕΜΙΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΘΙΑΣΩΤΗΣ ΤΗΣ «ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ» Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ


Απόσπασμα από συνέντευξη του νέου Υπουργού Οικονομικών στον Θεοδωράκη, αρκετούς μήνες πριν την υπουργοποίησή του:

Το μέλος της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ Γιάννης Στουρνάρας, επικαλείται την «προτεσταντική ηθική» των Ευρωπαίων, που «δεν κατανοούν» τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα!

Επίσης, επιτίθεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία λέγοντας πως «είμαστε οι μοναδικοί που πληρώνουμε τους Συνέχεια

ΡΟΤΑΡΙΑΝΟΙ όλα σχεδόν τα στελέχη της ΝΔ στη Θεσσαλονίκη. ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΕΣ φωτογραφίες.Μήπως έτσι εξηγούνται όλα;


Αρκετοί έχουν την εντύπωση ότι η ΝΔ είναι ένα πολιτικό κόμμα που στηρίζει την «Ελλάδα» και την «Ορθοδοξία».

Σε πάρα πολλές περιπτώσεις όμως κατά τη διάρκεια διακυβέρνησης της Ελλάδος από τη ΝΔ λήφθηκαν σημαντικές ανθελληνικές και αντιεκκλησιαστικές αποφάσεις.
Ενδεικτικά αναφέρουμε

  • την απαγόρευση εισόδου ιερέων σε σχολεία για να εξομολογήσουν τους μαθητές που το επιθυμούσαν (με το γελοίο επιχείρημα ότι τάχα δεν υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένοι χώροι)

  • το επαίσχηντο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ’ Δημοτικού

  • την ανοχή στον συστηματικό εκτουρκισμό των Πομάκων

  • την μη αναγραφή του Θρησκεύματος στις ταυτότητες (παρά τα όσα είχε υποχεθεί ο κ. Καραμανλής προεκλογικά)

  • την προκλητική ανοχή της ΕΛ.ΑΣ. σε φαινόμενα βεβήλωσης παρεκκλησίων από Αναρχικούς κατά τη διάρκεια προγραμματισμένων πορειών (για τα οποία έγιναν εκτεταμένες αναφορές από το Ιστολόγιό μας)

Πως είναι δυνατόν λοιπόν ένα κόμμα που υποτίθεται ότι στηρίζει τον Ελληνισμό και την Ορθοδοξία να παρουσιάζει τόση ασυνέπεια;;;

Τι είναι αυτό που κάνει ένα κόμμα να πέρνει αποφάσεις που θλίβουν και εξοργίζουν τους απλούς ψηφοφόρους του που αγαπάνε την πατρίδα τους και είναι πιστά μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας;

Ίσως οι παρακάτω φωτογραφίες δώσουν την εξήγηση: Συνέχεια

Επιστολή στον Θάνο Τζήμερο για τις θέσεις του κόμματος Δημιουργία Ξανά, σχετικά με τις «Σχέσεων Κράτους-Εκκλησίας»


Επιλέξαμε δύο χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την επιστολή που έστειλε ο κ.Ανδρέας Σταλίδης, ιδρυτής του αξιόλογου Ιστοτόπου antibaro.gr, προς τον κ.Τζήμερο, σχετικά με τις θέσεις του για τις σχέσεις Κράτους Εκκλησίας:

Απόσπασμα 1ο
«Μία οξυδερκής θεώρηση της ελληνικής ιστορίας, όσο και κοινωνίας, όταν δεν εμφορείται από τις αγκυλώσεις της αριστερής διανόησης η οποία έχει επικρατήσει στην άρχουσα πολιτική κουλτούρα τα τελευταία 30 χρόνια, διαβλέπει ότι η σχέση έθνους και θρησκείας στην Ελλάδα είναι διαφορετική και όχι συγκρίσιμη με το τι γίνεται στην Ευρώπη. Είναι λάθος ανάγνωση και οδηγεί σε λάθος θέσεις, να συγκρίνει κανείς τον ρόλο και τη θέση της Εκκλησίας ως οργανισμού, αλλά και ως πεποίθησης σε λαϊκό επίπεδο στην Ελλάδα, με την καταπίεση αιώνων από τη Ρωμαιοκαθολική απολυταρχία και το σύμπλεγμα θρησκείας και αυταρχισμού στη Δύση για αιώνες Συνέχεια