Συγγνώμη, αλλά εμείς στο πηγάδι κατουρήσαμε;


Ξέρετε τι συμβαίνει στην Πορτογαλία τις τελευταίες δύο εβδομάδες; Όχι, πού να το μάθετε, μέσα στον ορυμαγδό της σκόπιμης ή οφειλόμενης σε απανωτές ανοησίες προπαγάνδας και παραπληροφόρησης.

Πού να το μάθουμε όταν δυο εβδομάδες τώρα, μεταξύ Πάσχα, Πρωτομαγιάς, Ατρόμητου και ΑΕΚ – με ολίγες προσαγωγές από περσινά ξινά σταφύλια – ασχολούμεθα με το τι είπε ο κ. Πάγκαλος κατά την επίσκεψή του στη Πόλη, με το αν ήταν καλή ή κακή η απογραφή και με το τι είπε ο κ. Τσοχατζόπουλος στη Βουλή για τα μονόπαντα υποβρύχια;

Στη διάρκεια, λοιπόν, της (ορθόδοξης) Μεγάλης Εβδομάδας, όταν εμείς μεταξύ Επιταφίου και μαγειρίτσας και καυγάδων περί Χουριέτ και περί απογραφής, βλέπαμε τα spread να ανεβαίνουν στον Θεό και αναρωτιόμασταν «τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε;», η Πορτογαλία ενημερωνόταν για τους όρους και τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα λάβει το δάνειο από την τρόικα.

Σιγά τα λάχανα, θα πείτε. Εμείς αυτά τα παίζουμε στα δάχτυλα από τον περσινό Μάιο. Αμ δε!

Όταν λέω πως η Πορτογαλία ενημερωνόταν, εννοώ πως η Πορτογαλία ενημερωνόταν. Όχι ο εκεί Παπακωνσταντίνου, όχι ο (εκεί) υπηρεσιακός πρωθυπουργός. Οι πάντες! Δυο εβδομάδες τώρα, η τρόικα, έχει συναντήσεις με όλα τα πολιτικά κόμματα, τα συνδικάτα, τους διευθυντές των μεγάλων επιχειρήσεων, τους εκπροσώπους των βιομηχάνων, των βιοτεχνών, των μικρομεσαίων, των αγροτών, με οικονομολόγους, ακόμη και με… κοινωνιολόγους!

Συνέχεια