Η θλιβερή περίπτωση Κωστόπουλου ως δείγμα κοινωνικής παρακμής


Γράφει ο Γιώργος Μάστορας

Η περίπτωση του Πέτρου Κωστόπουλου είναι χαρακτηριστική του πως ο ατομοκεντρισμός έγινε ο κυρίαρχος τρόπος ζωής. Πως δηλαδή η λατρεία της οικονομικής ανόδου ως αυτοσκοπού και η δημιουργία του life style ενορχηστρώθηκαν με μαεστρία και αποτελεσματικότητα μέσω του περιοδικού τύπου και της ιδιωτικής τηλεόρασης, αναδεικνύοντας ως πρότυπα κοινωνικού βίου μια σειρά λαμόγιων, παρασίτων, καταφερτζήδων, αετονύχηδων, «επιχειρηματιών» και golden boys.

Αρκετά ακούστηκαν για την πρόσφατη «σύλληψη» του έκπτωτου «βασιλιά του life style». Πάντοτε γνώριζε να πουλά το απόλυτο τίποτα, τυλιγμένο σε λαμπερά σελοφάν. Το ίδιο έκανε τόσο με την πτώχευση της εταιρείας του, όσο και τώρα με την «σύλληψή» του, λόγω του «φεσώματος» στους εργαζόμενους που είχε στην δούλεψή του. Εργαζόμενους, φυσικά, με την τυπική έννοια του ότου, που προσπάθησε – και τα κατάφερε – να τους κάνει όμοιούς του (στον τρόπο σκέψης, όχι στην τσέπη), οδηγώντας τους στον ατομοκεντρισμό, τον κυνισμό, την κοινωνική αναισθησία.

Ο θλιβερός αυτός τύπος είχε κάνει λαϊκό ανάγνωσμα ακόμη και την πτώση του, την πτώχευση της εταιρείας του (της ΙΜΑΚΟ), όπως μέχρι πρότινος έκανε την άνοδο των διαφόρων «σοφτ πορνό» πατσαβουροπεριοδικών τα οποία, κατά καιρούς εξέδιδε.

Συνέχεια

Τό πρώτο δείγμα παρακμής μιάς κοινωνίας είναι η γλώσσα


Τό πρώτο δείγμα παρακμής μιάς κοινωνίας είναι η γλώσσα

Το πρώτο δείγμα παρακμής μιάς κοινωνίας είναι η γλώσσα.

Άν προσπαθήσουμε νά εκφράσουμε τίς πολιτικές μας σκέψεις, θά διαπιστώσουμε αμέσως τήν εννοιολογική σύγχιση πού επικρατεί. Η έννοια τών λέξεων είναι διαφορετική γιά πολλούς άλλους συνομιλητές καί τό αποτέλεσμα ενός συλλογισμού έχει διαφορετικό εννοιολογικό καταληκτικό Συνέχεια