«Γκουροποίηση»: Η νέα αρρώστια στην Εκκλησία μας και οι 7 «εκτροπές» του κ.Άνθιμου


Πριν ενημερωθείτε για τις 7 «εκτροπές» του κ.Άνθιμου, παρακαλούμε διαβάστε τις 3 παραγράφους που ακολουθούν. Νομίζουμε ότι είναι η αιτία του προβλήματος.


«Γκουροποίηση»: 
Η νέα αρρώστια στην Εκκλησία μας.

Όντας πιστά μέλη της Ορθόδοξης εκκλησίας μας, διαπιστώνουμε ένα άρρωστο φαινόμενο :
Υπάρχουν ΙΕΡΑΡΧΕΣ «κλειδωμένοι» μέσα στα γραφεία τους, που είναι αδύνατο να συναντηθείς μαζί τους (αν δεν έχεις κάποιο γνωστό, είναι πάντα «απασχολημένοι»), περιστοιχισμένοι από αυλοκόλακες, με μοναδική επαφή τους με την σύγχρονη κοινωνία τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ (βραδινά δελτία ειδήσεων), να τοποθετούνται συχνά και επί μακρόν επί «παντός επιστητού» στο κυριακάτικο κήρυγμά τους (ουσιαστικά την μοναδική «επικοινωνία τους» -έστω κ ως μονόλογο- με τον πιστό λαό).

Ακόμη πιο νοσηρό είναι το φαινόμενο, ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ, να αποφεύγουν να επισημάνουν στους Ιεράρχες τα λάθη τους. Έτσι οι επευφημίες των αυλοκολάκων στα μητροπολιτικά γραφεία υπερισχύουν και η σιωπή των πιστών ενισχύει τον εγωισμό και την οίηση των Ιεραρχών και τους κάνει να «ξεφεύγουν» ακόμη περισσότερο.

Δυστυχώς αυτό που συνέβαινε μέχρι σήμερα μόνον με τους Ιεράρχες, επεκτείνεται σε ένα πνεύμα «γκουροποίησης» όλων των ιερωμένων. Οι πιστοί υπάρχουν στην εκκλησία μόνο σε ρόλο «κομπάρσου», η υγιής σχέση πιστών-ιερωμένων γίνεται πλέον νοσηρή και ο εγωισμός και το «αλάθητο» των Ιεραρχών μεταδίδεται ως ιός πλέον και στους χαμηλόβαθμους ιερείς.  

Οι προσωπικές απόψεις συγκεκριμένων αρχιμανδριτών γίνονται πλέον ΔΟΓΜΑ και αναπαράγονται ως Συνέχεια

Tο «δεν έχω άποψη» που έγινε «δεν χάθηκε κι ο κόσμος» (Ιερώνυμος για την Κάρτα Του Πολίτη)


«……Δυστυχῶς, καί πάλι “ὁρισμένοι γνωστικοί” θά φασκιώνουν τά πνευματικά τους τέκνα σάν τά μωρά, δῆθεν γιά νά μήν στενοχωριοῦνται καί θά λένε: “δέν πειράζει αὐτό, δέν εἶναι τίποτα, ἀρκεῖ ἐσωτερικά νά πιστεύετε!” …»

Γέρων Παϊσιος ο Αγιορείτης

Αυτοκτονία: Βλασφημία κατά του Αγίου Πνεύματος – Οι κανόνες της Εκκλησίας για τους αυτόχειρες


Πολύς ο λόγος τελευταία, για την άρνηση της κήδευσης των αυτοχείρων από την Εκκλησία. Θα θέλαμε να μιλήσουμε λίγο γι’ αυτό το σοβαρό και πολύ σημαντικό θέμα. Να ξεκαθαρίσουμε από την αρχή πως… πολύ καλά κάνει η Εκκλησία και δεν κηδεύει όσους αυτοκτονούν. Είναι ένα ΦΡΕΝΟ που έχει γλυτώσει πολλούς από το να το πράξουν. Θα μιλήσουμε όμως, για το θέμα αναλυτικά

Θα θέλαμε να πούμε πως είναι κατανοητός ο πόνος του πατέρα ο οποίος θα νοιώθει σίγουρα πολύ άσχημα από μια τέτοια άρνηση, να κηδέψουν το παιδί του. Ο ψυχικός πόνος θα του ξεσχίζει την σάρκα… Αυτό είναι φανερό και το παραδεχόμαστε όλοι. Αλλά και η Εκκλησία έχει συγκεκριμένη τάξη που πρέπει να τηρείται. Και υπάρχουν σοβαροί και συγκεκριμένοι λόγοι για μια τέτοια τακτική όπως θα δούμε. Άλλωστε, ακόμα και αν δεν κηδευτεί κάποιος Χριστιανικά, αυτό δεν σημαίνει πως κολάζεται!  Αυτό εξαρτάται από τον Θεό, και όχι από τους ανθρώπους, έστω και αν αυτοί είναι άγιοι.

Η Τάξη της Εκκλησίας δεν είναι “κολαστική” αλλά ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ. Οι πατέρες δεν ήταν άπονοι. Συνέχεια