Τα παιδιά του κλότσου και του μπάτσου …… by Lit Maiden


Κυριακή πρωί. Σηκώθηκα και βγήκα στο μπαλκόνι. Έκανε λίγη ψύχρα αλλά δεν με πείραζε καθόλου. Κάθισα στο τραπεζάκι μόνη μου, η γειτονιά ακόμη δεν ήταν στο πόδι και μάλλον θα αργούσε.

Πήρα κάποιες αποφάσεις εκείνο το πρωινό στη γλυκιά ψύχρα καθώς όλοι κοιμόντουσαν, λαμβάνωντας υπ’όψιν μου κάποιες τελευταίες εξελίξεις και τον χρόνο που άρχιζε και πίεζε ασφυκτικά. Ξανάρθε στο μυαλό μου η σκέψη πως οι πολιτικοί δεν νοιάζονται για μας. Μας γράφουν κανονικά και με τον νόμο (ειρωνεία τ’ότι αυτό γίνεται κυριολεκτικά), χλευάζοντας μας με τον πιο χυδαίο Συνέχεια