Οι περιφερειάρχες στο κόλπο της αλλαγής του τρόπου διακυβέρνησης της Ελλάδας…


Του Καθ.Δρ.Γ.Ζουγανέλη


Δεν θα έχετε διερωτηθεί ακόμη γιατί αυξάνεται η διάρκεια της θητείας των περιφερειαρχών σε 5 χρόνια. Τέτοιες λεπτομέρειες ποτέ δεν τις προσέχετε. Δεν προσέχετε επίσης, ότι η διάρκεια της θητείας μιας κυβέρνησης είναι 4 μόνο χρόνια.


Γιατί έ
νας περιφερειάρχης πρέπει να έχει σταθερότερη και μεγαλύτερη διοικητική περίοδο απο ένα Πρωθυπουργό; Πάνω απο αυτόν είναι; Γιατί ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας έχει μεγαλύτερη θητεία απο ένα Πρωθυπουργό; Γιατί είναι πάνω απο αυτόν.


Γίνεται σιγά-σιγά προφανές, ότι η χώρα βαίνει προς αλλαγή στο τρόπο διακυβέρνησης. Είναι το μόνο ίσως απο όσα έχει αναφέρει η Ψαρούδα – Μπενάκη το οποίο ακόμη δεν έχει επαληθευθεί. Η δουλειά όμως φαίνεται ότι προχωράει. Την ίδια ώρα εσείς ασχολείσθε με το Ποτάμι…


Διαφαίνεται πλέον, ότι οι κυβερνήσεις του κέντρου απο το κοντυνό μέλλον θα έχουν μόνο διακοσμητικό χαρακτήρα στη διακυβέρνηση της χώρας.
Eίναι δεδομένο ότι μετά τις ευρωεκλογές, θα υπάρξει περίοδος μεγάλης πολιτικής αστάθειας που θα δώσει ξεχωριστό ρόλο στο ρόλο των περιφερειαρχών, κάτι που θα τους αναδείξει σε ηγετικές φυσιογνωμίες σε κάθε εν δυνάμει και υπο μελλοντική αυτονόμηση περιφέρεια. Η προπαρασκευή έχει ήδη ξεκινήσει με τη κυκλοφορία στο διαδίκτυο απόψεων που προτείνουν να ενισχυθούν μελλοντικά οι περιφέρειες με δικά τους φορολογικά έσοδα.

Συνέχεια

Περαστικά μας!


sotosblog

Εικόνα Σπασμένος Ερυθρός Σταυρός Διπλά και τριπλά αδικημένοι συνάνθρωποί μας έχουν την ατυχία να πάσχουν από πάθηση που χαρακτηρίζεται επίσημα ως σπάνια. Υποφέρουν, χωρίς όμως να μπορούν να ελπίζουν σε μεγάλη βοήθεια από τους γιατρούς. Διότι, επειδή ακριβώς πρόκειται για σπάνια πάθηση, η επιστημονική εμπειρία είναι φτωχή, άρα οι αντικειμενικές δυνατότητες για έρευνα και πρόοδο στην αντιμετώπιση πολύ περιορισμένες, συγκριτικά με τις πιο διαδεδομένες παθήσεις. Η σιχαμένη αντίληψη της εποχής μας που συναρτά την Υγεία με τους όρους της Αγοράς κλειδώνει αυτήν την παράλογη αδικία με σφραγίδα το ανέκφραστο και κυνικό πρόσωπο του κάθε απάνθρωπου νεοφιλελεύθερου.

Πολύ σωστά, λοιπόν, με αφορμή την αυριανή Παγκόσμια Ημέρα Σπάνιων Παθήσεων, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ανέφερε στο μήνυμά του ότι «σε μια ώριμη ευρωπαϊκή δημοκρατία είναι αδιανόητη κάθε δυσκολία πρόσβασης στη διάγνωση και στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη», ζητώντας «να μην γίνεται η οικονομική δυσπραγία άλλοθι για αποκλεισμούς», επικαλούμενος μάλιστα «εθνική δέσμευση σε ένα αταξικό, ορθολογικό και ισχυρό σύστημα υγείας…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 128 επιπλέον λέξεις

Έκπληκτος ο κ. Παπούλιας από τα μέτρα διωγμού κατά των πολυτέκνων που ο ίδιος υπέγραφε! (καλά, δεν τα διαβάζει προηγουμένως;)


papoulias aspe

Το προεδρείο και μέλη της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Πολυτέκνων Ελλάδος, δέχθηκε το μεσημέρι, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, ο οποίος άκουσε τα βασικά αιτήματα-απόψεις που του έθεσαν, όπως το δημογραφικό, το φορολογικό καθεστώς και το ζήτημα των μεταγραφών των παιδιών των πολυτέκνων στα ΑΕΙ.

«Οι πολύτεκνοι πιστεύουμε ότι η μεγαλύτερη εθνική απειλή είναι ο ακάθεκτος δημογραφικός κατήφορος», είπε απευθυνόμενος στον κ. Παπούλια, ο αντιπρόεδρος της Συνομοσπονδίας, Νίκος Φωτόπουλος προσθέτοντας ότι, ενώ συμβαίνει αυτό, εξομοιώθηκαν φορολογικά οι πολύτεκνοι με τους άγαμους και τους άτεκνους.

Συνέχεια

Θα γελάσει ο κάθε πικραμένος


αἰέν ἀριστεύειν

μαϊμού που γελάει

Διερωτώμαι:

1. Έχει η κυβέρνηση δικαίωμα να επικαλεσθεί εθνικό αδιέξοδο και να ζητήσει τη συνδρομή των κομμάτων της Αντιπολίτευσης, επιδιώκοντας εθνική συστράτευση απέναντι στην Τρόικα, ας πούμε υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, επειδή έφτασε πλέον το αδιέξοδο και η ώρα της κρίσεως; Έχει δικαίωμα να αποταθεί σ’ εκείνες ακριβώς τις πολιτικές δυνάμεις οι οποίες από την πρώτη ημέρα της θητείας της μέχρι σήμερα την προειδοποιούσαν καθημερινά και συστηματικά ότι με την πολιτική της θα οδηγηθεί σε αδιέξοδο, ενώ εκείνη, όχι μόνο κώφευε, όχι μόνο διακύρηττε σε όλους του τόνους ότι το τούνελ έχει πλημμυρίσει από φως, όχι μόνο άνοιγε σαμπάνιες από τις επενδυτικές επιτυχίες της και ούτε καθεξής, αλλά και χρησιμοποιούσε τη χειρότερη γλώσσα απέναντί τους, αντιμετωπίζοντας στο μεταξύ τις συνέπειες της πολιτικής της με την άγρια βία των ΜΑΤ; Το έχει, λοιπόν, αυτό το δικαίωμα; Και μάλιστα μόνο και μόνο για να παραμείνει στη θέση του ο Σαμαράς ως…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 148 επιπλέον λέξεις

Τη συνδρομή των αποδήμων ζητεί ο Κάρολος Παπούλιας


Τη συνδρομή των αποδήμων Ελλήνων για να στηριχθεί η προσπάθεια της χώρας για έξοδο από την κρίση ζητεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, στο μήνυμά του για την 25η Μαρτίου.

«Το μήνυμα της 25ης Μαρτίου παραμένει ζωντανό και επίκαιρο. Το 1821 αγωνιστήκαμε για να συνταχθούμε σε κράτος ελεύθερο και ανεξάρτητο. Σήμερα, με πατριωτική αντοχή, επιδιδόμαστε στον αγώνα για ανασύνταξη της Πολιτείας, για εμβάθυνση και υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων, για διαφύλαξη της κοινωνικής συνοχής, για παγίωση της θέσης που αρμόζει στην Ελλάδα μέσα στην κοινότητα των Συνέχεια

Υπογραφή ΦΕΚ της Ελληνικής Δημοκρατίας από το… Βερολίνο


Συζητήσεις προκαλεί στο διαδίκτυο το Προεδρικό Διατάγμα «Καθορισμός βαθμίδων επαγγελματικών προσόντων για την επαγγελματική δραστηριότητα της εκτέλεσης συντήρησης, επισκευής και επιτήρησης της λειτουργίας ψυκτικών εγκαταστάσεων και προϋποθέσεις για την άσκηση της δραστηριότητας αυτής από φυσικά πρόσωπα».

Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία, ως τόπος υπογραφής του Φύλλου Εφημερίδας της Κυβερνήσεως Συνέχεια

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είναι κανένας καραγκιόζης


Aman τo Μati mou

«Η Ελληνική Δημοκρατία είναι σε στιβαρά χέρια»

 

 

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ άνθρωπος ξεχνάει. Ο μεγάλος άνθρωπος συγκινείται εύκολα. Κλαίει. Ο μεγάλος άνθρωπος είναι παραπονιάρης. Ο μεγάλος άνθρωπος ξαναγίνεται σιγά σιγά μικρό παιδί. Θέλει στοργή και φροντίδα.

Οπως η μάνα φροντίζει το παιδί όταν είναι νήπιο, έτσι και το παιδί οφείλει να φροντίζει τη μάνα και τον πατέρα όταν αυτοί έχουν μεγαλώσει.

Ο Κάρολος Παπούλιας είναι ένας μεγάλος άνθρωπος. Δεν έχει σημασία η ακριβής ηλικία.

Ανήκει στη γενική κατηγορία που αναφέρεται σαν μεταξύ ογδόντα και θανάτου. Γιατί άπαξ ο άνθρωπος και καβατζάρει τα 80, μετά μην τον φοβάσαι. Παίρνει φόρα. Ολοζώντανο παράδειγμα ο Μητσοτάκης. Στην προκειμένη περίπτωση, λοιπόν, δεν κρίνουμε τον Κάρολο Παπούλια σαν πολιτικό. Αυτό είναι δουλειά της Ιστορίας.
Οφείλουμε λοιπόν να τον δούμε καταρχήν ως μεγάλο άνθρωπο. Ως γέροντα. Σαν μεγάλος άνθρωπος, λοιπόν, που είναι είχε συγκινηθεί κι είχε βάλει τα κλάματα όταν τον είχανε προγκήξει σ’ εκείνη την…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 308 επιπλέον λέξεις