H Ελλάδα του κώλου και τα πρότυπα που είναι εκεί και μας περιμένουν


Γράφει ο Γιώργος Λαμπράκης

Σε μια Ελλάδα που αργοπεθαίνει, σε μια πατρίδα που χάνεται μαζί με τις παραδοσιακές τις αξίες, η αναζήτηση των κατάλληλων προτύπων που θα την βοηθήσουν να κάνει την περιβόητη επανεκκίνηση φαντάζει περισσότερο αναγκαία παρά ποτέ…

Η πατρίδα μας χάνεται, όχι γιατί δεν υπάρχουν χρήματα, αλλά εξαιτίας μιας αρρώστιας που τρώει τα σωθικά της σαν καρκίνος εδώ και δεκαετίες. Η Ελλάδα πρέπει πρώτα να ψάξει για τις χαμένες τις ηθικές αξίες και τα χαμένα της ιδανικά σε επίπεδο κοινωνίας και στη συνέχεια να αναζητήσει λύσεις και να ερμηνεύσει τους δείκτες της οικονομίας… Διαφορετικά, το μοιραίο δεν θα αργήσει να έρθει.

Ξεπέσαμε σαν κοινωνία, γίναμε φτηνοί, χυδαίοι, επιβραβεύουμε το άσχημο, το δήθεν, το ψεύτικο και το πρόστυχο. Το αναδεικνύουμε σαν το απόλυτο «ορθό», σαν κάτι το φυσιολογικό, σαν μια τάση «μόδας» που πρέπει να ακολουθηθεί πάση θυσία για να είναι κάποιος «in» και «cool».

Τις τελευταίες ώρες κάνει το γύρο του διαδικτύου μια φωτογραφία από την πρόσφατη παρέλαση των ομοφυλοφίλων στην Αθήνα. Δείχνει δύο άτομα με φόντο το Σύνταγμα, τη Βουλή των Ελλήνων σε μια σκηνή που θα μπορούσε να είναι και ο … καθρέπτης μας! Δύο άτομα του ίδιου φύλου, ημίγυμνα όπου ο ένας έχει το χέρι του στον κώλο του και από κάτω το φιλοθεάμον κοινό να χάσκει εκστασιασμένο…

Τι διαφωνείτε; Μα αυτό δεν είναι το πρότυπο που θέλουν να λανσάρουν εδώ και χρόνια οι ψευτοπροοδευτικάριοι αυτής της χώρας; Αυτό δεν είναι το πρότυπο που σιγά – σιγά μπήκε σε όλα τα σπίτια μέσα από τις τηλεοράσεις, σε soft εκδόσεις μέχρι να γίνει μια εικόνα οικία σε όλους, ώστε σε δεύτερη φάση να αποδεχτούμε και το hardcore…;

Φυσικά και ο κάθε άνθρωπος είναι ελεύθερος να κάνει τις επιλογές του, καθορίζοντας ο ίδιος τη πορεία της ζωής του. Φυσικά και η ελευθερία της επιλογής είναι ιερό δικαίωμα για όλους τους ανθρώπους. Υπάρχουν όμως και όρια, τα οποία δεν θα πρέπει να παραβιάζονται, ειδικά όταν η διαφορετικότητα αυτή επιχειρεί να πλασαριστεί ως η εικόνα του … ιδεατού.

Συνέχεια

Κατάντησαν την Ελλάδα κακέκτυπο των «πολιτισμένων» δυτικών χωρών…


Κατάντησαν την Ελλάδα κακέκτυπο των «πολιτισμένων» δυτικών χωρών
Παραδίδουμε στα παιδιά μας την Ελλάδα της φτώχειας και της μιζέριας. Της κατάπτωσης και της κατάθλιψης. Την Ελλάδα της ηττοπάθειας και του σκοταδισμού.

Την Ελλάδα των αξιών και των παραδόσεων, την Ελλάδα του πολιτισμού, των τεχνών και των επιστημών, την Ελλάδα της ορθοδοξίας, της οικογένειας, μα πάνω από όλα της αγάπης για την πατρίδα…

Αυτή την Ελλάδα κληρονομήσαμε, μα ας αναρωτηθούμε όλοι, ποια Ελλάδα παραδίδουμε στα παιδιά μας;

Συνέχεια

Η θλιβερή περίπτωση Κωστόπουλου ως δείγμα κοινωνικής παρακμής


Γράφει ο Γιώργος Μάστορας

Η περίπτωση του Πέτρου Κωστόπουλου είναι χαρακτηριστική του πως ο ατομοκεντρισμός έγινε ο κυρίαρχος τρόπος ζωής. Πως δηλαδή η λατρεία της οικονομικής ανόδου ως αυτοσκοπού και η δημιουργία του life style ενορχηστρώθηκαν με μαεστρία και αποτελεσματικότητα μέσω του περιοδικού τύπου και της ιδιωτικής τηλεόρασης, αναδεικνύοντας ως πρότυπα κοινωνικού βίου μια σειρά λαμόγιων, παρασίτων, καταφερτζήδων, αετονύχηδων, «επιχειρηματιών» και golden boys.

Αρκετά ακούστηκαν για την πρόσφατη «σύλληψη» του έκπτωτου «βασιλιά του life style». Πάντοτε γνώριζε να πουλά το απόλυτο τίποτα, τυλιγμένο σε λαμπερά σελοφάν. Το ίδιο έκανε τόσο με την πτώχευση της εταιρείας του, όσο και τώρα με την «σύλληψή» του, λόγω του «φεσώματος» στους εργαζόμενους που είχε στην δούλεψή του. Εργαζόμενους, φυσικά, με την τυπική έννοια του ότου, που προσπάθησε – και τα κατάφερε – να τους κάνει όμοιούς του (στον τρόπο σκέψης, όχι στην τσέπη), οδηγώντας τους στον ατομοκεντρισμό, τον κυνισμό, την κοινωνική αναισθησία.

Ο θλιβερός αυτός τύπος είχε κάνει λαϊκό ανάγνωσμα ακόμη και την πτώση του, την πτώχευση της εταιρείας του (της ΙΜΑΚΟ), όπως μέχρι πρότινος έκανε την άνοδο των διαφόρων «σοφτ πορνό» πατσαβουροπεριοδικών τα οποία, κατά καιρούς εξέδιδε.

Συνέχεια

Η δύναμη του photoshop και η άπιαστη ομορφιά των περιοδικών


Σε ένα βίντεο 37 δευτερολέπτων μπορεί να δει κανείς γιατί τόσος κόσμος προσπαθεί μάταια να γίνει όπως τα μοντέλα στα περιοδικά.

Τα πρότυπα ομορφιάς όπως έχουν καθιερωθεί σε περιοδικά και τηλεόραση δημιουργούν ένα αίσθημα ανεκπλήρωτης προσπάθειας καθώς ότι και να κάνουν,τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί με το photoshop. Συνέχεια

Κατά τα πρότυπα του Προέδρου των ΗΠΑ


Αποφάσισε να πάει στην Θεσσαλονίκη αεροπορικώς, ο «αδιάβαστος» κύριος Μιχάλης. Έτσι, έστειλε από την προηγουμένη ημέρα με υπηρεσιακό αυτοκίνητο  4 αστυνομικούς που θα τον προστατεύουν (από το κακό το μάτι;;;).

Δεν ξέρω αν δικαιούται πολυμελούς εμπροσθοφυλακής ο κ. Μιχάλης. Εκείνο που σίγουρα ξέρω είναι ότι όταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ πηγαίνει σε κάποιο μέρος, εντός ή εκτός  Αμερικής, πηγαίνει μια ομάδα «εμπροσθοφυλακής» για να κατοπτεύσει και να λάβει τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας. Μάλλον λοιπόν τον Ομπάμα ζήλεψε ο κ. Μιχάλης και τον αντιγράφει…

Όσο για τους αστυνομικούς, μου κάνει εντύπωση ότι όλοι τους θα μείνουν σε «φίλιο Συνέχεια

Get Rich or Die Tryin’


Σκέφτομαι, ο «αποκλεισμός» ενός 20χρονου είναι λύση, είναι απάντηση, είναι θέση, ή απλά η ευκολία μιας υποκριτικής κοινωνίας, σε πλήρη σαπίλα, (η οποία δεν μπορεί/αντέχει) να βάλει τα χέρια επί τον τύπον των ήλων, μήπως και ολόκληρη «ανά-μορφωθεί»;

Σκέφτομαι, αυτά τα παιδιά -«με τα καλάσνικοφ»-, που συνεχώς αυξάνονται, από τη μια και την άλλη πλευρά, είναι τόσο μεμονωμένα περιστατικά; Είναι μεμονωμένα τα πρεζάκια που αυξάνονται στις γειτονιές; Ή είναι η κορυφή του παγόβουνου με το οποίο αρνούμαστε σαν κοινωνία επιτέλους να ασχοληθούμε σοβαρά, με αυτοκριτική, αυτογνωσία και πρότυπα ζωής τέτοια, ώστε να λειτουργήσουν σαν τεράστιοι αερόσακοι, καθώς οδεύουμε σούμπιτοι σαν νέος Τιτανικός στην τέλεια καταστροφή αυτού που κάποτε ονομάζαμε κοινωνία;

Διαβάζω στο τατού, πάνω στο νεανικό σώμα με τους κοιλιακούς, του νέου αποδιοπομπαίου τράγου: “Γίνε πλούσιος η πέθανε προσπαθώντας γι’ αυτό» κι αναρωτιέμαι γιατί κανείς σήμερα δεν στέκεται να σκεφτεί με ψυχραιμία, ότι αυτό (και αυτό) το νέο παιδί είναι αποτέλεσμα ενός βομβαρδισμού από λάθος πρότυπα και στατιστικές κοινού, που τα τελευταία χρόνια ρήμαξαν τις αξίες μας.

Τι άλλο από ιδιωτική πτώχευση, είναι το ιδανικό ενός νέου ανθρώπου να είναι τα φράγκα κι ο πλουτισμός; Συνέχεια

Πολύτεκνη Μάνα : Η καθημερινή ηρωίδα


 Του δασκάλου Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου

Για όλους η Μητέρα, νεαρή ή ηλικιωμένη, πλούσια ή φτωχή, μορφωμένη ή ολιγογράμματη, είναι πρόσωπο ιερό, γιατί στην αγάπη της εικονίζονται τα βαθύτερα συναισθήματα. Η Πολύτεκνη Μητέρα, διαθέτει αγάπη στον υπέρτατο βαθμό, γιατί βιώνει τη μητρότητα πολλαπλά, καλούμενη να μοιράσει συναισθήματα, φροντίδες, προσωπικό χρόνο, τη ζωή της ολόκληρη, θέτοντας εαυτόν σε δεύτερη μοίρα.
Επιβάλλεται απόδοση ευγνωμοσύνης σ΄αυτή που δίνει διαρκή, σκληρό αγώνα, σημαντικό για την ελληνική κοινωνία, στην οποία το κεντρικό πρόβλημα, γρήγορα όλοι θα το καταλάβουμε, το δημογραφικό, “σαπίζει” τις ρίζες του Συνέχεια