Πού (μας) πας ρε Καραμήτρο;


Απευθύνομαι και πάλι σε σένα τάχα μου πρωθυπουργέ της χώρας.

Έχεις την απαίτηση να σε θεωρούμε πραγματικό πρωθυπουργό, όταν μόλις χθες, ανοιχτά πλέον, η τρόϊκα ζητάει οι αποφάσεις που αφορούν την Ελλάδα να παίρνονται στην Κομισιόν, κι εσείς να είστε απλώς τα εκτελεστικά όργανα;

Είσαι πρωθυπουργός εσύ που σε ντιμπέϊτ εκλογών ξένου κράτους, προαναγγέλλεται νέο αναγκαστικό δάνειο και νέο μνημόνιο για την χώρα σου, χωρίς να ερωτηθείς (υποθέτουμε);

Όταν οι ίδιοι οι δανειστές-τοκογλύφοι παραδέχονται ότι θα χρειαστούν τριάντα με πενήντα(!) χρόνια μνημονίων, για να Συνέχεια

Την κριτική δεν την δέχονται, γιατί είναι βουλευτές (κατήντησε βρισιά πλέον η λέξη) (ΒΙΝΤΕΟ)


γράφει η Εκάβη

«Είναι θέμα επιβίωσης … Ούτε κλεφτρόνια θέλουμε να γίνουμε, ούτε απατεώνες σαν αυτούς εκεί κάτω τους 300. Ας έρθουν εδώ να δουν πως είναι η κατάσταση. Ζούνε στη χλιδή εκεί και σ’όλα τα καλά και στα ωραία …»

Και εκεί δεν άντεξε ο βουλευτής και πέταξε το «Άντε ρε καραγκίοζη» χαμηλοφώνως. Δεν πάνε να τα πούνε αυτά με τον βιοπαλαιστή απέναντι τους όμως, ούτε χωρίς συνοδεία, και -Θεός φυλάξοι- πριν απο εκλογές!


Για την αλαζονεία του Βενιζέλου που βαράει το χέρι στο τραπέζι μπροστά σε κριτική που δέχεται το ξέραμε. Σταδιακά θα βλέπουμε και άλλους να ξεσκεπάζονται ένας ένας. 


Ως πότε, Έλληνα, θα ψηφίζεις τέτοια ανθρωπάκια;

 

 

Και για να μην ξεχνάμε …. δείτε το παρακάτω βίντεο απο το 00.26 – 01.00

Συνέχεια

Συγνώμη ρε μάνα, συγνώμη ρε δάσκαλε που δεν σας έκανα… «κουλτουροπερήφανους»


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΙΚΑΣ

Συγνώμη γιατί δεν έχεσα ποτέ την Ιστορία για την πάρτη κανενός λογοτέχνη όσο καλός και αν ήταν (Σαν τον  Μάριο  Χάκκα ας  πούμε που σημειωτέον  ήταν ΚΑΛΟΣ έστω και αν τον πιάνουν στο στόμα τους  κατ επίφαση  «συγγραφείς» βορείων προαστίων  και   κουλτουριάρηδες  τενεκέδες)

Συγνώμη γιατί αυτή η Ιστορία που ποτέ δεν έχεσα με έμαθε πως για……….
κάθε πράξη στη ζωή υπάρχουν ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ τις οποίες πρέπει να ξέρεις να τις «λούζεσαι» χωρίς να τρέχεις «να το πεις στην… “περήφανη”  μαμά σου» δηλώνοντας παράλληλα «αιχμάλωτος πολέμου»

Συγνώμη γιατί πίστεψα πως το καλύτερο όπλο για να αντιμετωπίσεις και να αλλάξεις την «κακούργα την κοινωνία» είναι η γνώση και η παιδεία και όχι τα καλάσνικοφ!

Συγνώμη γιατί το μόνο «αντάρτικο» που συμμετείχα δεν είναι αυτό που κηρύττουν  μέσα από εμετικά συγγράμματα οι μυαλοφυγόδικοι σύντροφοι του εθνομηδενισμού  και οι βαρεμένοι διεθνιστές αλλά εκείνο που  διδάσκουν  οι τιμημένες ειδικές  δυνάμεις της πατρίδας μου σε κάτι άλλους «πιτσιρικάδες» που στα καλύτερα χρόνια τους  υπηρετούν με καμάρι  το κράτος που κάποιοι καλοταϊσμένοι τάχα επαναστατημένοι  τσόγλανοι  ονειρεύονται να καταλύσουν

Συγνώμη γιατί έμαθα να σέβομαι κράτος και θεσμούς όσο μπουρδέλο κι αν είναι το πρώτο ,όσο ανύπαρκτοι και αν είναι οι δεύτεροι.

Συγνώμη γιατί τα ένστολα φτωχόπαιδα που παίζουν καθημερινά το κεφάλι τους  κορώνα γράμματα για τα ψίχουλα που τους δίνει το κράτος – οπερέτα ώστε να κοιμάμαι εγώ ήσυχος ποτέ δεν τα είπα «μπάτσους Συνέχεια

Εδώ πάει το πολύ σοφό γνωμικό: «Άσε μας ρε κουκλίτσα μου!»


Και ο… Νίκος Παπανδρέου κατά του ΔΝΤ

Κάλλιο αργά παρά ποτέ. Τις «συντηρητικές εμμονές» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κατέκρινε ο Νίκος Παπανδρέου σε άρθρο του στο περιοδικό «Οικονομική Επιθεώρηση», κι ενώ έχουν περάσει πάνω από 2,5 χρόνια από την προσφυγή της κυβέρνησης του αδελφού του, Γιώργου Παπανδρέου στις «ευεργετικές» παροχές του Ταμείου.
Στο άρθρο του ο Ν. Παπανδρέου, σύμφωνα με το protothema.gr, τονίζει ότι «η φιλοσοφία του ΔΝΤ είναι πίσω από την πραγματικότητα», κάνοντας λόγο για «δογματισμό» που κυριαρχεί στους κόλπους του Ταμειου και αντανακλά άκρως υφεσιακά στις χώρες όπου εφαρμόζονται τα προγράμματά του. Παράλληλα, επισημαίνει ότι η συνταγή του ΔΝΤ είναι γνωστή σε όλους αφού «αν διαβάσει κανείς τις εκθέσεις του διαχρονικά, θα γνωρίζει ότι διέπονται από μία άκρως συντηρητική φιλοσοφία-δηλαδή ότι το νοικοκύρεμα και η μείωση κρατικών δαπανών είναι πάντα το παν».

Ο κ. Παπανδρέου, προσθέτει ότι «με τόσα στοιχεία, με τόσο μεγάλο πλούτο ιστορικής εμπειρίας για την Συνέχεια

Δεν γαμιέσαι ρε κράτος;


Δηλαδή πόσο έξυπνοι είναι οι μηχανισμοί σου, ρε Κράτος, που θέλουν να με βάλουν να πλακωθώ με τους φαρμακοποιούς επειδή μου ζητάνε να πληρώσω τα φάρμακά μου; Πλήρωσα ποτέ ασφαλιστικές εισφορές στο φαρμακοποιό; Τίποτα δε μου χρωστάει εκείνος. Εσύ μου τα χρωστάς, Κράτος απατεώνα.

Πόσο έξυπνο είσαι, ρε Κράτος, που βάζεις τους μηχανισμούς σου να με πείσουν ότι «Κράτος είμαστε όλοι»; Εγώ είμαι πολίτης. Εσύ έχεις υποχρέωση να με υπηρετείς. Εγώ σε πληρώνω χρόνια ολόκληρα. Κι εσύ Συνέχεια

Χαμένη γενιά είσαι και φαίνεσαι, ρε!


γράφει ο Γελωτοποιός

Είναι ωραία η κατάθλιψη!

Δε μιλάμε για την παθολογική κατάθλιψη του διπολικού, αλλά για εκείνη την βαριά και απροσδιόριστη θλίψη που σε καταπλακώνει μερικές φορές και δε σε αφήνει να αναπνεύσεις ή να σκεφτείς.

Είναι ωραία, γιατί σχεδόν πάντα, μετά την κατάθλιψη έρχεται η μανία.

Και στη μανία, ό,τι και να κάνεις, ό,τι και να λες, όποιος και να είσαι, αισθάνεσαι ωραία.

Οι ψυχολόγοι θεωρούν πιο υγιές ένα άτομο με μικρότερες αποκλίσεις ανάμεσα στις δύο θέσεις (θλίψη-χαρά).

Προτιμούν το εκκρεμές του θυμικού να βρίσκεται όσο γίνεται πιο κοντά στη θέση αδράνειας, γιατί ξέρουν ότι όσο παρεκκλίνει προς τη μία μεριά άλλο τόσο θα πάει και προς την άλλη, για να επέλθει η ισορροπία.

Και μπορεί να μην έχουν άδικο, αφού όταν το εκκρεμές ανεβαίνει πολύ ψηλά στην κλίμακα της θλίψης Συνέχεια

Ένας


Αν υπήρχε η δυνατότητα να αλλάξει κάτι σε αυτή την χώρα θα άλλαζε στην πορεία των 200 χρόνων. Στα ίδια μονοπάτια περπάτησαν και οι προηγούμενες γενιές. Γενιές που σφαγιάστηκαν,καήκαν, βιαστήκαν, διώχθηκαν, εξοριστήκαν κι όμως μόλις ορθοπόδησαν έστω και λίγο έτρεχαν πίσω από τον υποψήφιο σωτήρα να τον σηκώσουν στα χέρια μη και πατήσει στα λασπωμένα καλντερίμια των χωριών. Να τους υποσχεθεί γεφύρια παίρνοντάς τους τα ποτάμια, να τους χορηγήσει μηχανήματα υποθηκεύοντας τα χωράφια που με αίμα είχαν αποκτήσει. Να υπερψηφιστεί και να μπει σε κάδρο δίπλα στο εικόνισμα και κάποιες φορές δίπλα στα στέφανα πάνω ακριβώς από το κρεββάτι για να θυμούνται ότι ακόμη και την ερωτική συνέυρεση την οφείλουν στον Σωτήρα.

Μόνο στις δύσκολες στιγμές ο όχλος αναζητούσε τον ανυπότακτο και τον τρελό του χωριού να μπει Συνέχεια