Η ομολογία ενός πρώην Τροτσκιστή: Γιατί θέλαμε πάντα περισσότερους μετανάστες


Ο Peter Hitchens πρώην οπαδός της ριζοσπαστικής αριστεράς, μέλος των Τροτσκιστικών σοσιαλιστών από το 1969 έως το 1975, σήμερα γνωστός δημοσιογράφος, έχοντας μετανιώσει για το παρελθόν του, γράφει στην Mail on Sunday την ομολογία του και ταυτόχρονα καταγγέλλει:

«Πως εγώ είμαι εν μέρει υπεύθυνος για την μαζική μετανάστευση.»

Όταν ήμουν ένας μαρξιστής επαναστάτης, είμασταν όλοι υπέρ της όσο δυνατόν μεγαλύτερης μετανάστευσης. Όχι γιατί μας άρεσαν οι μετανάστες, αλλά γιατί δεν μας άρεσε πως ήταν η Βρετανική κοινωνία. Είδαμε τους μετανάστες -από οποιοδήποτε μέρος- ως συμμάχους ενάντια στην συντηρητική κοινωνία που ήταν ακόμη η χώρα μας στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Θέλαμε να τους χρησιμοποιήσουμε σαν λοστό. Επίσης, μας άρεσε να αισθανόμαστε »ανώτεροι» από τους κοινούς ανθρώπους – συνήθως των πιο φτωχών ζωνών της Μ. Βρετανίας- που είδαν τις συνοικίες τους να μεταμορφώνονται ξαφνικά σε δήθεν »σφύζουσες κοινότητες». Εάν είχαν το κουράγιο να εκφράσουν τις πιο ήπιες αντιρρήσεις, αμέσως τους κατηγορούσαμε για »ρατσισμό». Ήταν εύκολο.

Εμείς οι επαναστάτες φοιτητές, δεν ζούσαμε σε τέτοιες πολυεθνικές περιοχές, αλλά προερχόμαστε, από όσο μπόρεσα να δω, ως επί το πλείστον από τις πλούσιες ζώνες και τα πιο όμορφα μέρη του Συνέχεια

Mα, τι κρετίνος! του Νίκου Μαραντζίδη


photo: Menelaos Myrillas@fosphotos.com

Είμαι από εκείνους που έχουν συστηματικά υποστηρίξει την ισχύ της θεωρίας των δύο άκρων. Η βασική επιχειρηματολογία μου συνίσταται στο γεγονός, πως αν και τα άκρα δεν μοιάζουν μεταξύ τους, εντούτοις, έχουν την ίδια εχθρική στάση απέναντι στη φιλελεύθερη δημοκρατία. Αντιπαθούν την κουλτούρα, τους θεσμούς και τους ανθρώπους της. Απεχθάνονται κυρίως το φιλελεύθερο και πλουραλιστικό οικοδόμημα της ατομικής ελευθερίας και το κοινοβουλευτικό πλαίσιο της διαμεσολάβησης (το κοινοβούλιο είναι απάτη, όπως έλεγε ο Λένιν). Επιπλέον, η βία αποτελεί για αυτούς σταθερό και διαχρονικό σημείο αναφοράς. Πιστεύουν, δηλαδή, πως αυτή αποτελεί τη «μαμή της Ιστορίας».

Ακόμη και εγώ, πάντως, εντυπωσιάστηκα όταν άκουσα από την εκπομπή της Τζίνας Μοσχολιού στον Αθήνα 9.84, τον θεωρητικό της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής Αριστεράς, Σλαβόι Ζίζεκ, να δηλώνει «πως εάν οι άνθρωποι δεν στηρίξουν τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε σύμφωνα με το όραμά μου για το δημοκρατικό μέλλον, όλοι αυτοί θα πάρουν από εμένα ένα εισιτήριο πρώτης θέσης χωρίς επιστροφή για τα γκουλάγκ». Έκανε χιούμορ; Τα εκατομμύρια θυμάτων του σταλινικού ολοκληρωτισμού μας απαγορεύουν να το εισπράξουμε ως αστείο, όπως δεν θα εισπράτταμε ποτέ ως αστεία την υπόσχεση κάποιου φασίστα να μας στείλει κατευθείαν σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, εάν δεν υποστηρίζαμε τη Χρυσή Αυγή.

Ο Ζίζεκ δεν είναι κάποιος τυχαίος της ευρωπαϊκής ριζοσπαστικής Αριστεράς. Είναι αυτός που έχει αποκληθεί, λίγο-πολύ, σπουδαίος φιλόσοφος και σημαντικό θεωρητικό όπλο για τον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, ο Αλέξης Τσίπρας που ήταν ακριβώς δίπλα στον Ζίζεκ, όταν ανέπτυσσε τα μελλοντικά σχέδια του για τους αντιφρονούντες, όχι μόνο δεν αντέδρασε, αλλά χασκογέλασε στο άκουσμα της ιδέας. Ομολογώ πως αδυνατώ να καταλάβω αν ήταν από κυνισμό ή από επιδοκιμασία. Τι σημασία έχει, όμως;

Αν και στην αρχή απλώς αναφώνησα «τι κρετίνος, θεέ μου, αυτός ο Ζίζεκ», στη συνέχεια συνειδητοποιώντας το μέγεθος του κυνισμού και της ψυχοπαθολογικής βιαιότητας που πηγάζει από Συνέχεια

Ντεμπιτάντ σε κοτίλιο: H αφομοίωση για μελλοντική χρήση


γράφει η Εκάβη

Δεν ξέρω για σας, αλλά μου κάθεται κάπως παράξενα η εικόνα του Τσίπρα στο LSE. Βασικά μου κάθεται άσχημα η εικόνα του Τσίπρα να ταξιδεύει εδώ και κει λες και θέλει ο κόσμος όλος να τον  βλέπει, να συνηθίσει την παρουσία του, να δοθεί βάση στην πολιτική ύπαρξη του, ο κοσμάκης να τον αποδεχθεί σαν πολιτικό πρόσωπο, να ξεχάσει πως το ΡΙ στο ΣΥΡΙΖΑ κρύβει τη λέξη «Ριζοσπαστικής».

Δικαίωμά του και όλων τον ψηφοφόρων του να πιστεύουν σε μια ριζοσπαστική ιδεολογία, αναμφίβολα. Το «δεν μου κάθεται καλά  η εικόνα που εκπέμπει» τον τελευταίο καιρό πάντως δεν έχει να κάνει με τον ‘ριζοσπαστισμό’. Η εικόνα δεν μου κάθεται καλά γιατί όλο πετάγεται η ερώτηση: Πως οι αντικαπιταλιστές της Αντικαπιταλιστικής Πολιτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ δέχονται να βλέπουν τον Αλέξη στο London School of Economics, αυτή τη σχολή που έδωσε πτυχία ή δουλειά σε

  • Σόρος

  • Σημίτη

  • ΓΑΠ

  • Αλογοσκούφη

  • Γιώργο Παπακωνσταντίνου

  • Χρήστο Λαμπράκη (ιδιοκτήτη του ΔΟΛ)

  • David Rockefeller της Chase Manhattan Bank και της Trilateral Commission (Τριμερής Επιτροπή)

  • Λάτση

  • Ηλία Μόσιαλο

  • Ruth Porat της Morgan Stanley

  • Philip J. Purcell επίσης της Morgan Stanley

  • Peter Sutherland της BP και Goldman Sachs

  • Παναγή Βουρλούμη του ΟΤΕ

  • Gary Perlin πρώην της World Bank (Παγκόσμια Τράπεζα)

  • Robert Kaplan πρώην της Goldman Sachs;

Πως το βλέπουν το όλο σκηνικό οι μαοϊκοί, οι τροτσκιστές, οι μαρξιστές και οι ριζοσπαστικοί της Διεθνιστικής Εργατικής Αριστεράς, του Κόκκινου, της Κομμουνιστικής Οργάνωσης Ελλάδας, της ομάδας Ρόζα, του Συνασπισμού της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας; Αν υποστήριζα ιδεολογικά το κόμμα (και όχι απλά να ρίχνω ψήφο διαμαρτυρίας) θα προβληματιζόμουν με την προσπάθεια αποδοχής που γίνεται, αυτής της διαφήμησης του κόμματος στα ίδια κέντρα/ιδρύματα που θέλω να πολεμηθούν γιατί μας φέραν στο σημερινό οικονομικό χάος που ζόυμε. Εν ολίγοις, θα με ενοχλόυσε αυτή η προώθηση.

Η όλη φάση είναι σαν να έβλεπα το 1800 μια ντεμπιτάντ, αυτή τη κατά πρώτον εμφανιζόμενη στην Συνέχεια