Ελληνικό ψηφιδωτό 1700 ετών βρέθηκε στην Τουρκία


Οι Τούρκοι αποκρύβουν τον ελληνικό πολιτισμό της Αμάσειας

Ψηφιδωτό 1700 ετών ανακαλύφθηκε τυχαία στην κεντρική επαρχία της Ανατολίας, Αμάσεια. Εντόπιοι ειδικοί ισχυρίζονται ότι το ψηφιδωτό είναι μεγέθους 80 τετραγωνικών μέτρων και ανήκει στην αρχαία Ρωμαϊκή Περίοδο και κατά πάσα πιθανότητα ήταν το δάπεδο ενός αρχαίου κτηρίου του Δήμου για συνεδριάσεις.

Ο κυβερνήτης της Αμάσειας, Halil Comaktekin δήλωσε ότι Συνέχεια

Ο Ιησούς ήταν δημιούργημα των Ρωμαίων υποστηρίζει Αμερικανός επιστήμονας


σχόλιο MySatelite: Διαβάστε τη βιογραφία του Atwill (εδώ)Ο Ιησούς ήταν δημιούργημα των Ρωμαίων υποστηρίζει Αμερικανός επιστήμονας. Υπογραμμίζουμε πως πολλά άρθρα κριτικάρουν τις θεωρίες του (δείτε π.χ.,  εδώ, εδώ, και εδώ) και πως ο αυτοαποκαλούμενος βιβλικός λόγιος Atwill συνεργάστηκε με τον Αμερικανο-Εβραίο Robert Eisenman, PhD (δείτε εδώ και εδώ). Όσες συνομωσιολογικές αναφορές θα μπορούσαν να ανακαλυφθούν για την εφεύρεση του Ιησού, άλλες τόσες θα εμφανίζονταν για τη μεροληψία και κατευθυνόμενη σκευωρία πίσω απο τις απόψεις του Atwill.

Ένας Αμερικανός λόγιος, ο Joseph Atwill, υποστηρίζει ότι ο Ιησούς δεν υπήρξε στην πραγματικότητα αλλά ήταν δημιούργημα των Ρωμαίων αριστοκρατών.

Οι Ιουδαίοι περίμεναν τον ερχομό του Μεσσία ο οποίος θα τους λύτρωνε από τη ρωμαϊκή κατοχή. Η προσμονή τους αυτή είχε ως αποτέλεσμα να προκαλούνται συχνά εντάσεις στην περιοχή. Τότε οι κατακτητές επινόησαν τον ερχομό του Μεσσία.

«Οι Ρωμαίοι εφεύρισκαν διάφορους τρόπους για να διατηρήσουν την τάξη στην περιοχή όταν δεν μπορούσαν να έχουν το αποτέλεσμα που επιδίωκαν» ανέφερε ο Atwill.

Ο Ιησούς ήθελε να περάσει στον κόσμο το μήνυμα της αγάπης και της ενότητας, χωρίς φασαρίες και εχθροπραξίες, πράγμα που βόλευε πολύ τους Ρωμαίους διότι έτσι θα επικρατούσε ηρεμία.

Ύστερα από πολλές μελέτες εγγράφων του πρώτου αιώνα, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ζωή ενός Ρωμαίου Συνέχεια

Η τελευταία στιγμή της Δημοκρατίας: Ένα άρθρο που πρέπει να διαβαστεί σε βάθος από όλους τους Έλληνες


Του Σταύρου Καλεντερίδη

Τον 2ο αιώνα π.Χ. η Ρωμαϊκή Republic αρχίζει και αναδεικνύεται ως η κυρίαρχη δύναμη της Μεσογείου. Το 165 π.Χ. οι Ρωμαίοι κατανικούν και καθυποτάσσουν τους Έλληνες της Μακεδονίας. Ύστερα από την νίκη της αυτή η Ρωμαϊκή Γερουσία στράφηκε εναντίον των λοιπών Ελλήνων που αρνήθηκαν να την υποστηρίξουν στον πόλεμο για την κατάληψη της Μακεδονίας, και συγκεκριμένα, εναντίον της Ρόδου.

Ως αντίποινα, και αποδεικνύοντας περίτρανα πως η οικονομική της μαχητικότητα ήταν εξίσου δεινή με την πολεμική, η Ρώμη δημιουργεί ένα πανίσχυρο λιμάνι στη Δήλο, απαλλαγμένο από φορολογία, το οποίο και δίνει στην Αθήνα να το αξιοποιήσει. Σε διάστημα λίγων μηνών, η Ρόδος παύει να είναι το εμπορικό κέντρο της Μεσογείου και καταστρέφεται οικονομικά. Παράλληλα, οι Αθηναίοι αποκτούν μεγάλο πλούτο με απότομο και άπληστο τρόπο.

Έχοντας την πλήρη υποστήριξη της Ρώμης, το Αθηναϊκό νόμισμα αναδεικνύεται ως κοινό μέσο συναλλαγής για όλο τον Ελληνικό κόσμο. Η ραγδαία ανάπτυξη του εμπορίου ωφελεί κυρίως τη Ρώμη, ως Υπερδύναμη του τότε κόσμου (όπως ακριβώς γίνεται και σήμερα με τις Η.Π.Α.), και τα λιμάνια των Αθηνών και της Δήλου γεμίζουν με Ιταλικά και Ρωμαϊκά εμπορικά πλοία. Η ανερχόμενη οικονομική ελίτ των Αθηνών, αρχίζει για πρώτη φορά να ονειρεύεται. Αυτή τη φορά όμως τα όνειρα δεν ήταν για πολιτισμό ή Δημοκρατία, αλλά για την μόνη εναπομείνασα επιλογή: το κυνήγι του κέρδους και του αδίστακτου πλουτισμού.

Η άνοδος της ελίτ αυτής προφανώς δεν ξάφνιαζε κανέναν την εποχή που η Δημοκρατία ήταν ανύπαρκτη και η Republic κυριαρχούσε. Ωστόσο, για τη γενέτειρα και τον λίκνο της Δημοκρατίας, η εμφάνιση του πολιτεύματος της Republic αποτελούσε ξεκάθαρη ύβρη και ο πληθυσμός των Αθηνών διψούσε για Ελευθερία και Δημοκρατία. Η απόλυτη προσβολή όμως πραγματοποιήθηκε από την Ρωμαϊκή Γερουσία, η οποία επέτρεψε τη λειτουργία κάποιων ελάχιστων Δημοκρατικών θεσμών στην Αθήνα, για να την καταστήσει ένα τουριστικό θεματικό πάρκο στο οποίο οι νέοι Ρωμαίοι θα μπορούσαν να ταξιδέψουν και να βιώσουν την Ελληνική ιστορία! Οι θεσμοί που είχαν επιβιώσει ήταν οι πλέον Συνέχεια