Της πατόζας η …βίδα


γραφει ο αρισταρχος

Της πατόζας η …βίδα

Τώρα τι μούρθε και θυμήθηκα τον φίλο μου τον Παύλο. Ήταν μάρτυρας, μαρτυριάρης του Ιεχωβά. Παρ’ ότι ο πατέρας του ήταν ιερέας ή κάτι τέτοιο αυτός μόνο κατ’ όνομα “γιαχο(υ)βάς”.Για να παίρνει κάποιο επίδομα. Ήταν πολύ ξύπνιος για να τον συνεπαίρνουν κάτι τέτοια.

Μηχανικός αυτοκινήτων και καλός. Περιζήτητος! Όταν είσαι αστέρι όλοι σε μαθαίνουν. Αλλά δεν μπορούσε να συγκρατήσει την γλώσσα του. Τον εξέθετε πάντα ο αυθορμητισμός του. Τον πλησίασαν από ένα συνεταιρισμό να τους επισκευάσει μια τρισάθλια πατόζα. Πατόζα;

-Και τι εστί πατόζα ωρέ Αρίσταρχε;

-Sorry, ωρέ τζόβανα.

Πατόζα είναι ένα πράμα σαν βαγόνι που εξέχουν σφόνδυλοι και ιμάντες. Έχει τέσσερις ρόδες και κίνηση παίρνει από τον σφόνδυλο (με ιμάντα) ενός τρακτέρ σαν κι αυτό που ισοπεδώνει το τσίου, τσίου. Ρίχνουμε, δηλαδή έριχναν, από πάνω τα στάχυα που θέριζαν οι θεριστάδες με τα δρεπάνια( καμιά σχέση με τον εξ αποδώ με το ένα αλλά κοφτερό δρεπάνι) και όπως κουνιόντουσαν όλα τα κινητά μέρη χώριζαν το στάρι από τα τσόφλια και την ήρα. Δηλαδή μια κινητή αλωνιστική μηχανή. Και το σημείο της επιλογής για εργασία λεγόταν “γκλαμπάτσα”. Συνέχεια

Τρέχουμε να σβήσουμε τις φωτιές αλλά δεν κυνηγάμε αυτόν που τις βάζει


Παρακολουθούμε καθημερινά στα καθεστωτικά ΜΜΕ έναν εξελισσόμενο «παραλογισμό». Από το πρωϊ μέχρι το βράδυ όλα τα παπαγαλάκια ασχολούνται με τις συνέπειες των σκληρών μέτρων για κάθε πολίτη, αλλά όχι με τη σκοπιμότητα των ίδιων των μέτρων και κυρίως με αυτόν που τα επιβάλει. Ασχολούνται με το τι θα κοστίσει στον πολίτη το ένα ή το άλλο οικονομικό μέτρο, αποσπώντας του την προσοχή από το δάσος (πολιτικό καθεστώς και συμφέροντα που κερδίζουν) και εστιάζοντάς την πάνω στο ατομικό δένδρο του καθενός. Έτσι ο πολίτης Συνέχεια