Γαλλία: Τέλος στην καταστροφή απούλητων προϊόντων


 Γαλλία θέλει να καταστείλει τη σπατάλη τροφίμων με μια νομοθεσία η οποία απαγορεύει στα μεγάλα σούπερ-μάρκετ να καταστρέφουν απούλητα, αλλά βρώσιμα τρόφιμα, απειλώντας με επιβολή προστίμων, ακόμη και ποινών φυλάκισης.

Συνέχεια

ΟΙ ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΤΑΜΠΕΛΕΣ… ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ


κομματικες ταμπελες_

Του Παύλου Ανδριά

Πάρε ότι θέλεις παλιατζή, από ένα κράτος που δε ζει, πάρε «ταμπέλες» κομματικές, αυτές που διέλυσαν οικογένειες και κατέστρεψαν γενιές…
Με θλίψη παρακολουθούμε το σίριαλ «Χρυσή Αυγή» που παίζουν τις τελευταίες μέρες τα κανάλια, με δήθεν πρωταγωνιστές ξυρισμένα κεφάλια και μαύρα μπλουζάκια και αναρωτιόμαστε γιατί μας θεωρούν τόσο μα τόσο ηλίθιους;

 

Βέβαια, από μια άποψη, καλά κάνουν, αφού εμείς οι ίδιοι στο παρελθόν τους είχαμε θεοποιήσει, τους είχαμε κορώνα στο κεφάλι μας και αν μας έλεγε κάποιος καμιά κουβέντα για δαύτους, του έπαιρνε ο διάβολος τη μάνα και τον πατέρα!

 

Σπίτια είχαν φτάσει στη διάλυση, οικογένειες είχαν βγάλει τα μαχαίρια για τα κόμματα, συγγενείς δεν μιλούσαν μεταξύ τους και για όσους ξεχνούν εύκολα, ο αριστερός ήταν πάντα στον αφρό, στο απυρόβλητο, ως αγωνιστής και επαναστάτης «καμουφλαρισμένος», ενώ ο δεξιός ήταν ο καταραμένος, αυτός που έπρεπε να απομονωθεί από τους προοδευτικούς, γιατί ήταν το κατακάθι της κοινωνίας, το μίασμα.

 

Ακόμα και τώρα, που αρκετοί δεν έχουν να φάνε, οι «ταμπέλες» δε λένε να κατέβουν, καθώς το κόμπλεξ του Έλληνα, είναι μεγαλύτερο από τη μύτη του, αυτή που χώνει παντού για να βολευτεί και να κάνει την αρπαχτή, με τις ευλογίες του θιασάρχη πολιτικού…

Και αν τώρα γίνεται λόγος για θεωρίες περί δύο άκρων, είναι γιατί εμείς οι ίδιοι, παρά τα τόσα «ψέματα» που έχουμε πιστέψει, συνεχίζουμε να κυκλοφορούμε με μια ταμπέλα στο λαιμό, σαν τα μοσχάρια με τις κουδούνες!

 

Γιατί βαριόμαστε να σηκωθούμε από τον καναπέ και να δώσουμε στον παλιατζή την «ταμπέλα» της υποταγής, γιατί Συνέχεια

Ποιά συγνώμη και ποια λουλούδια; Για μπίζνες ήρθανε οι Γερμανοι! Έτσι Βαγγέλη;


 

Ηρθαν λοιπόν οι Γερμανοί, «να πάνε ένα μπουκέτο λουλούδια στον τάφο των Ιταλών» και  «να τους ζητήσουν συγνώμη»!

Έτσι μας είπαν βέβαια. Χωρίς αυτό να σημαίνει πως είμαστε υποχρεωμένοι να τους πιστέψουμε!
«Γερμανοί» ήρθαν βέβαια. Αλλά, ποιοί Γερμανοί; Ένας Δήμαρχος και ένας άλλος κάποιου Δήμου της Γερμανίας.

(Ενός κάποιου Δήμου με τον οποίο, λένε, υπάρχει «αδελφοποίηση»!

Ποια αδελφοποίηση ορέ; Ποιά αδελφοποίηση; Δεν υπάρχει τέτοιο πράμμα! Υπάρχει ίσως μια σκέψη αλλά, από κει και πέρα τίποτα.. ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ! Το θέμα δεν έχει έρθει ακόμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, ούτε σαν μια απλή.. κουβέντα!

Και βέβαια, απ’ ότι φαίνεται, το πάθημα της Ρωσίας δεν τους έχει γίνει μάθημα! Αφού, η αδελφοποίηση, Βαγγέλη Κεκκάτε, δεν περνάει από το Μέγαρο του Δήμου Κεφαλονιάς αλλά από το Υπουργείο Εξωτερικών! Ακόμα να το μάθετε;)

Ηρθανε λοιπόν οι Γερμανοί, αλλά ποιοί Γερμανοί; Τα..Φουχτελάκια ήρθανε! Γερμανοί ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΕΣ ήρθανε! Σε εφαρμογή κάποιων άλλων αποφάσεων, που έχουνε ληφθεί «έξ΄ από’δω»!  Κι’ αυτοί οι Γερμανοί, ήρθανε με συγκεκριμμένη ατζέντα! Μελετημένη εκ των προτέρων! Και πρόγραμμα προ-σχεδιασμένο βεβαίως – βεβαίως! Από ποιόν; μα από τον κ. Κεκκάτο! Ο οποίος απ’ ότι φαίνεται, σε όλη αυτή την υπόθεση παίζει ρόλο πολυσύνθετο και λιαν.. πολύπλοκο!

Και που πήγαν αυτοί οι Γερμανοί; Μα στο Νοσοκομείο, για ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ συνάντηση, με τη διοίκησή του, και Συνέχεια

Το κότερο και τα σκουπίδια


sotosblog

σκουπίδια σε κότερο

1. Αφού πιστεύουν ότι περιποιούνται τόση μεγάλη υπηρεσία στην πατρίδα, αγωνιζόμενοι για τη σωτηρία της.

2. Αφού δηλώνουν ότι όσα κάνουν για να τη σώσουν θα έπρεπε να έχουν γίνει από καιρό, και τα πιστεύουν.

3. Αφού έτσι κι αλλιώς είναι πρόθυμοι κι έτοιμοι να ξεπουλήσουν τα πάντα –ό,τι απέμεινε, ό,τι δεν έχουν ξεπουλήσει ακόμα, μέχρι και το νερό.

4. Αφού έχουν τόση εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και την ελεύθερη αγορά, που την έχουν κάνει εικόνισμα.

Αφού, αφού, αφού… γιατί, λοιπόν, δεν βγάζουν και τους εαυτούς τους στο σφυρί να δουν και οι ίδιοι πόσα απίδια πιάνει ο σάκος; Να προσθέσουν στο σακί και μια ταμπέλα που να λέει ότι δεν είναι μόνο το γουρούνι που παίρνει ο αγοραστής, αλλά μαζί του και αυτήν την ίδια την αποστολή της σωτηρίας.

Και να δούμε τότε πόσα θα πιάσουν οι μάγκες. Να δούμε πόσα θα δώσουν για τα μούτρα τους οι Καταριανοί, οι…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 305 επιπλέον λέξεις

Ένας άνεργος που μαγειρεύει για…3000 ανθρώπους τον μήνα


«Ο άνθρωπος είναι σαν ένα σκοινί τεντωμένο μεταξύ κτήνους και υπερανθρώπου – ένα σκοινί πάνω από την άβυσσο», είπε κάποτε ο Γερμανός φιλόσοφος Φρίντριχ Νίτσε. Πάνω σε αυτό το σκοινί αποφάσισε να… περπατήσει ο Κωνσταντίνος Πολυχρονόπουλος, αλλά στόχος του ήταν μόνο να βοηθήσει.

Πριν από 3,5 χρόνια ο 49χρονος είχε δουλειά στο τμήμα μάρκετινγκ μίας πολυεθνικής εταιρείας, ωστόσο η οικονομική κρίση τον άφησε στον δρόμο. Απολύθηκε εν μία νυκτί. Μέσα του γεννήθηκε η ιδέα της «Κοινωνικής Κουζίνας», όταν είδε συνανθρώπους του να ψάχνουν για φαγητό στις λαϊκές αγορές και στα σκουπίδια. «Είναι μία κίνηση αλληλεγγύης και αγάπης προς τους συνανθρώπους μας με την ελπίδα να αφυπνιστούν συνειδήσεις και να πραγματοποιηθούν κι άλλες παρόμοιες δράσεις προκειμένου κανείς να Συνέχεια

Πετάμε 1 τόνο χρυσού τον χρόνο στα σκουπίδια


Μια τεράστια διαρροή εθνικού πλούτου σημειώνεται ετησίως, εξαιτίας των απωλειών που έχει το νόμιμο σύστημα ανάκτησης και ανακύκλωσης των ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών.

 Τη στιγμή που οι δήμοι της χώρας αδυνατούν λόγω οικονομικής κρίσης να συμβάλουν όπως θα έπρεπε στη συλλογή των παλαιών συσκευών από τους πολίτες, η Ελλάδα στερείται ενός αδειοδοτημένου συστήματος που θα μπορούσε να αποκομίζει τα πολύτιμα μέταλλα, τα οποία περιέχουν κυρίως οι Συνέχεια

Μέχρι και ποιός πέταξε τα σκουπίδια θα γνωρίζουν! Χάνει η λέξη «σκλαβιά» το νόημα της


Οι κάδοι robot έχουν μια συσκευή ανάγνωσης RFID. Η Ολλανδία εξαπολύει τους ευφυής κάδους που απαιτούν την ταυτότητα πριν να δεχτούν σκουπίδια, και αφήνουν το φορτηγό να ξέρει πότε πρέπει να εκκενωθούν, δείχνοντας προς την ημέρα που όλοι θα πρέπει να πληρώσουμε για τα πράγματα που πετάμε.

Συνολικά 6.000 έξυπνα δοχεία έχουν αναπτυχθεί σε όλη την Ολλανδία, η περιβαλλοντική διαχείριση των πόρων Συνέχεια