Η Άννα Ξένου γράφει: Συνεχίζουμε την απεργία μετά τις διαφημίσεις…


Ποτέ δεν πίστεψα στις 24ωρες απεργίες. Ποτέ μια τέτοια απεργία δεν έφερε το παραμικρό αποτέλεσμα. Πάντα θεωρούσα ότι αυτές οι κινητοποιήσεις είναι πλήρως εναρμονισμένες με το πολιτικό σκηνικό και λειτουργούν ως βαλβίδα ελεγχόμενης αποσυμπίεσης, πάντα προς όφελος του συστήματος.

Την άποψη αυτή την έχω εκφράσει και δημόσια, σε γενικές συνελεύσεις σε εργασιακούς χώρους, στο συνδικαλιστικό μας όργανο την ΕΣΗΕΑ. Το εκάστοτε διοικητικό συμβούλιο αντιδρούσε με αγωνία. «Μα τι λες συναδέλφισσα…δε χρειάζεται να φτάνουμε τα πράγματα στα άκρα.»

Όμως τα άκρα ήρθαν μόνα τους και μας βρήκαν.

Μια 24ωρη, ή και 48ωρη απεργία, το μόνο που μπορεί να προκαλέσει είναι μια μικρή αναστάτωση σε επαγγελματίες και κοινό. Οι κυβερνήσεις ουδόλως σκιάζονται από τη «μαζική» συμμετοχή των εργαζομένων, σε όποιον τομέα κι αν ανήκουν. Στην τελική, και ο δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, Συνέχεια