ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΠΛΗΡΩΣΕΣ;


ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ ΠΛΗΡΩΣΕΣ;

«Απ’ τον Κορυδαλλό έπαιρνα το λεωφορείο και κατέβαινα στην Αθήνα […] Η τούμπα ήταν μεγάλη και βαριά, τελείως άβολη για να τη μεταφέρω και πολλές φορές υπήρχε πρόβλημα, γιατί τις ώρες που πήγαινα στο Ωδείο, στο λεωφορείο υπήρχε συνωστισμός και πώς να βολέψω το όργανο […].

Τότε επενέβαινε ο εισπράκτωρ κι ήταν αυτό ακριβώς που ήθελα να αποφύγω. Ότι φοβόμουν περισσότερο ήταν ο εισπράκτωρ, ο οποίος συνήθως μιλούσε άσχημα, με έβριζε, με ταπείνωνε ενώπιον Συνέχεια

ΟΙ ΘΟΛΩΤΟΙ ΤΑΦΟΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ


ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Κατά την Υστεροελλαδική ΙΙ εποχή (1600-1400 π.Χ.), στο μυκηναϊκό κόσμο εμφανίζονται δύο νέοι τύποι τάφων, οι θαλαμωτοί (θαλαμοειδείς ή λαξευτοί) και οι θολωτοί και για ένα διάστημα χρησιμοποιούνται συγχρόνως με τους λακκοειδείς. Οι νέες μεγαλοπρεπείς και επιβλητικές ταφικές κατασκευές αντικατοπτρίζουν την επιθυμία των ανθρώπων να τοποθετούν το νεκρό σε μια μνημειώδη κατασκευή όμοια με την επίγεια κατοικία του. Ό,τι εκπροσωπούν για την Αίγυπτο οι πυραμίδες (μνημειώδεις διαστάσεις, αντοχή στο χρόνο, προηγμένη τεχνολογία, την αγωνία του ανθρώπου να χτίσει μια άφθαρτη αιώνια κατοικία και να προβάλει ένα σύμβολο επίγειας ισχύος και γοήτρου) αντιπροσωπεύουν για την Ελλάδα οι θολωτοί τάφοι της μυκηναϊκής εποχής, που συγκαταλέγονται χωρίς αμφιβολία στα πιο λαμπρά αρχιτεκτονικά επιτεύγματα του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Είναι τα μεγαλύτερα θολωτά μνημεία του αρχαίου κόσμου, που το ύψος τους ξεπεράστηκε μόνο με την κατασκευή του Πάνθεον στη Ρώμη. Θολωτοί τάφοι συναντώνται όχι μόνο στις Μυκήνες, αλλά και στη Βοιωτία, τη Θεσσαλία, την Ήπειρο, την Αττική, μερικά νησιά των Κυκλάδων, τα Επτάνησα, τη Ρόδο. Πρόκειται για τάφους βασιλέων, ευγενών και αρχόντων, που είναι χτισμένοι σε ειδυλλιακές, περίοπτες θέσεις, κοντά σε μεγάλους προϊστορικούς οικισμούς που συχνά δεν έχουν ακόμα ανασκαφεί. Πολλοί από αυτούς έχουν κηρυχθεί ως προστατευόμενοι αρχαιολογικοί χώροι, αλλά μέχρι σήμερα δεν έχουν όμως απαλλοτριωθεί και κινδυνεύουν από την εγκατάλειψη, τη βλάστηση και την υγρασία. Όλοι οι θολωτοί τάφοι της ηπειρωτικής Ελλάδας βρέθηκαν συλημένοι ολοκληρωτικά ή μερικώς, γι’ αυτό ίσως δεν μπορούμε να γνωρίζουμε ακριβώς τα έθιμα ταφής, αλλά αρκετά για να βγουν σημαντικά συμπεράσματα .Από το Έπος αντλούμε πολλές πληροφορίες όπως ότι οι Βασιλικοί σωροί έμεναν πολλές ημέρες και εβδομάδες θρηνούμενες σε λαϊκό προσκύνημα πριν ταφούν, αυτό σημαίνει ότι οι νεκροί υφίσταντο κάποιου είδους ταρίχευση αλλά και η ερευνήτρια Emily Vermeule,  o ακαδημαϊκός Ιακωβίδης  και ο καθ. Χρ.Τσούντας υπήρξαν ερευνητές των εθίμων και μάλιστα αναπαρέστησαν την τελετή της ταφής. Έχουμε λοιπόν πολλές πληροφορίες από αυτούς, αλλά και από τον καθ Μυλωνά και τον Μαρινάτο. Στο τέλος της δημοσίευσης αυτής ακολουθεί πόνημα με τα ταφικά μυκηναϊκά έθιμα . Συνέχεια

Κρετίνοι έκαψαν τη φάτνη της Θεσσαλονίκης


Φέτος, μετά από 99 χρόνια, η Θεσσαλονίκη δεν είχε φάτνη στο κέντρο της πόλης. Η φάτνη που στηνόταν κάθε χρόνο στην πλατεία Αριστοτέλους, «εξορίστηκε» στην Αλάνα της Τούμπας, αλλά και εκεί δεν γλίτωσε από την μήνιν των φανατικών.

Άνθρωποι που πάσχουν από εκτυφλωτική εμπάθεια κατά της Ορθόδοξης (και μόνον) εκκλησίας, έκαψαν σήμερα τα ξημερώματα τη φάτνη.

Προφανώς είναι οι ίδιοι νεαροί, που πριν από μερικούς μήνες ξημεροβραδιάζονταν στα κοινωνικά Συνέχεια