Η αξία της ενημέρωσης


Μία λίστα τύπου Λαγκάρντ, δηλαδή ένας κατάλογος ανθρώπων που έχουν καταθέσεις οποιασδήποτε προέλευσης σε τράπεζες του εξωτερικού είναι χρήσιμη σε τρείς ομάδες ανθρώπων.

Πρώτα στα εντεταλμένα όργανα της Πολιτείας για την σύλληψη του μαύρου χρήματος. Ένας τέτοιος κατάλογος μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμος στα χέρια κάποιου ΣΔΟΕ οποιασδήποτε άλλης χώρας εκτός από τη δική μας, το οποίο θα έκανε επίμονες και συστηματικές διασταυρώσεις με τις φορολογικές δηλώσεις των καταθετών και θα απεκάλυπτε πιθανές αναντιστοιχίες.Στην δική μας χώρα αντιθέτως  η λίστα έγινε οτιδήποτε άλλο. Μπαλάκι μεταξύ ανευθυνοϋπευθύνων, ρεσιτάλ στρεψοδικίας πολιτικών και υπηρεσιακών, εξεταστική επιτροπή της Βουλής, κινέζικο μαρτύριο αντοχής της ακατάσχετης φλυαρίας της κ. Κωνσταντοπούλου –  δουλειά πάντως δεν έκανε.

Η δεύτερη κατηγορία ενδιαφερομένων είναι ο κόσμος της κλειδαρότρυπας. Το κομμάτι εκείνο της κοινωνίας που τρέφεται από τις ζωές των άλλων με τα συνοδά συναισθήματα του φθόνου, το οποίο στην Ελλάδα (αλλά και παντού) εξυπηρετείται από ένα μεγάλο αριθμό περιοδικών, εφημερίδων, μπλογκς και εκπομπών. Ο κόσμος αυτός, τα ενδιαφέροντα του οποίου ορίζονται σε μεγάλο βαθμό από τις κατώτερες περιοχές του εγκεφάλου και του υπογαστρίου, για αυτήν την εβδομάδα απέκτησε το παιχνίδι του θησαυρού. «Θα βρω και κανένα γνωστό μου στη λίστα; Κανέναν από όλους αυτούς τους κερατάδες που μου έσπαγαν τον τσαμπουκά με τα λεφτά τους;». Εκτός βέβαια από τους γνωστούς σε όλους μας που περιλαμβάνει η λίστα και παραδίδονται στη χλεύη και τη μοχθηρία της κοινωνίας.

Γιατί, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, πόσω μάλλον μετά το κλίμα που έχει δημιουργηθεί όλον τον προηγούμενο καιρό, η κοινή πεποίθηση που έχει αποκρυσταλλωθεί είναι ότι τα χρήματα είναι παράνομα. Περίπου προβάλλεται ως αυτονόητα ανήθικη πράξη η διατήρηση λογαριασμού σε τράπεζα εκτός Ελλάδας και ακόμα και οι λίγοι που έχουν την ψυχραιμία να σκεφτούν ότι αυτό καταρχάς είναι νόμιμο (και σε πλείστες περιπτώσεις  και ηθικό) είναι επίφοβο να παρασυρθούν από την κλιμάκωση του μυστηρίου. Έτσι, όσο θετική συνεισφορά για την ενημέρωση θα είχε η δημοσίευση μιας λίστας με ονόματα καταθετών μαύρου χρήματος, τόσο αρνητική είναι η παράθεση ονομάτων ενός ανεπεξέργαστου καταλόγου που συμψηφίζει τον δωρολήπτη των εξοπλιστικών προγραμμάτων με τον ασθενή που κάνει μακροχρόνια θεραπεία σε χώρα του εξωτερικού, όταν μάλιστα δημοσιεύεται χωρίς ποσά.

Η τρίτη κατηγορία ενδιαφερομένων είναι οι υποψήφιοι απαγωγείς. Μία ποικιλία που στις μέρες μας πυκνώνει επικίνδυνα και η οποία αντιμετωπίζει πάντα ένα θεμελιώδες πρόβλημα. Πώς εντοπίζεις μία οικογένεια με ρευστότητα, σε μια εποχή που κανείς νικητής του λαχείου ή του προπό δεν εμφανίζεται Συνέχεια

Αποζημίωση 600 ευρώ θα λαμβάνουν οι επιβάτες πτήσεων που έχουν καθυστέρηση


Οι επιβάτες αεροπλάνων στην Ευρωπαϊκή Ένωση δικαιούνται αποζημίωση έως και 600 ευρώ αν οι πτήσεις τους έχουν καθυστέρηση μεγαλύτερη των τριών ωρών, αποφάνθηκε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, απορρίπτοντας τα επιχειρήματα των αεροπορικών εταιρειών.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε το 2009 ότι οι επιβάτες θα πρέπει να αποζημιώνονται όχι μόνο για τις ματαιώσεις πτήσεων, αλλά και για τις πολύωρες καθυστερήσεις εκτός αν αυτές οφείλονται σε Συνέχεια

ΑΠΘ κι εργολαβίες: κατασκευασμένες αποκαλύψεις κι αγνοημένες αλήθειες


Δεν είχα καμία πρόθεση και διάθεση να γράψω αυτό το κείμενο αλλά όταν ξεκίνησε να παίζει η είδηση «Σκάνδαλο στο ΑΠΘ: Ξοδεύουν 32.000 ευρώ την ημέρα για ένα… σκούπισμα!!» τα social media με προκάλεσαν –κι επί του προσωπικού- άλλη μια φορά. Τα Μ.Μ.Ε. επέλεξαν να παίξουν ενα στυγνό παιχνίδι στη πλάτη απλήρωτων εργαζομένων.

Διαβάσατε φαντάζομαι ότι:
«Ένα τεράστιο οικονομικό σκάνδαλο, που αποδεικνύει την κακοδιαχείριση των επιδοτήσεων που το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης λαμβάνει από το κράτος, φέρνει στο φως δημοσίευμα της εφημερίδας «Παραπολιτικά».

Η πρυτανεία καλείται να απαντήσει στον εισαγγελέα πώς είναι δυνατόν από τα 25 εκατομμύρια ευρώ που λαμβάνει το πανεπιστήμιο, τα 17 να κατευθύνονται σε εργολάβους για την καθαριότητα και τη φύλαξη του κτηρίου, ενώ παράλληλα οι εργαζόμενοι σε αυτούς τους τομείς παραμένουν για μήνες απλήρωτοι.
Για την ακρίβεια, το ίδρυμα δαπανά πάνω από 32.000 ευρώ την ημέρα για τα συνεργεία καθαριότητας, τη στιγμή που κινδυνεύει να μείνει χωρίς ρεύμα και φυσικό αέριο και οι υπάλληλοι στο τεχνικό συνεργείο έχουν φτάσει στα όρια της απελπισίας.

Καθώς, μάλιστα τα κτήρια του Αριστοτελείου πανεπιστημίου, εκτός από καθαρά, πρέπει να φυλάσσονται και επί 24ώρου βάσεως, το ίδρυμα αποφασίζει πως για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να ξοδεύονται περίπου 20.000 ευρώ την ημέρα.

Για να… φάνε κάποιοι αφήνουν χωρίς σίτιση χιλιάδες φοιτητές που έχουν ανάγκη!
Άραγε πότε θα αλλάξουν τα μυαλά ορισμένων ανθρώπων;»

Στο κείμενο λοιπόν δίνεται η εντύπωση πως το Υπουργείο δίνει στο πανεπιστήμιο ένα ποσό το χρόνο και η διοίκηση αποφασίζει ανεξάρτητα κι αυθαίρετα που θα το δαπανήσει. Και με αυτή τη λογική το ΑΠΘ έδωσε 17 από τα 25 εκατομμύρια ευρώ της φετινής χρηματοδότησής του στις εργολαβίες. Στοιχειώδεις γνώσεις λειτουργίας δημόσιου οργανισμού να έχεις, ξέρεις ότι αυτό δεν ισχύει ποτέ και πουθενά.

Ξεκινάμε λοιπόν. Οι συμβάσεις με τις εργολαβίες γίνονται κατόπιν ανοικτού διεθνούς διαγωνισμού. Τα Συνέχεια

Ο ΣΥΡΙΖΑ θα μεταλλαχθεί σε κόμμα του συστήματος;


Το ελληνικό πολιτικοοικονομικό σύστημα έχει μια συγκεκριμένη δομή και όσοι την αντιλαμβάνονται μπορούν να προβλέπουν με ακρίβεια και τις κινήσεις του. Στο κέντρο του είναι ένα Σύνταγμα το οποίο ενσαρκώνει το πολίτευμα της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής «Δημοκρατίας» και ταυτόχρονα με τη βοήθεια ενός αντιδημοκρατικού εκλογικού νόμου, δημιουργείται ένας κομματικός διπολισμός εναλλαγής στην εξουσία. Αυτή, θα έλεγε κανείς ότι είναι η «υγιής» πλευρά του πολιτικού συστήματος.

Όμως αυτή ακριβώς η θεσμική κατάσταση ενθάρρυνε την αυτονόμηση του πολιτικού στοιχείου από το Συνέχεια