Ευτυχώς, έχουμε τιμονιέρηδες


sotosblog

κολοκύθες

Αν η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα ήταν κριτήρια, τότε θα ήταν μάλλον αδύνατο να βρεθεί ελληνική κυβέρνηση από συστάσεως ελληνικού κράτους που να συγκρίνεται με τη σημερινή –υπολείπονται όλες οι άλλες, και δεν είναι αυτό κάτι εύκολο… Δεν ξέρω μήπως θα έπρεπε να συμπεριλάβω μαζί με τις προηγούμενες ελληνικές που ωχριούν μπροστά της και τις ξένες όλων των εποχών. Μιλάμε για κυβέρνηση, όχι αστεία!

Απ’ όλους σοβαρότερος και πλέον υπεύθυνος είναι, φυσικά, ο επικεφαλής της. Παιδί εχέμυθο. Τάφος. Είχε από τον Ομπάμα πλήρη ενημέρωση, όπως ο ίδιος μας διαβεβαίωσε, κι έκαναν τα δυό τους, όπως είπε, διεξοδική ανάλυση για τις εξελίξεις στη Συρία, κι όμως δεν πήγε σαν τον φαφλατά ν’ αρχίσει να ενημερώνει τα μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου, μόλις επέστρεψε από την Ουάσιγκτον. Ίσα-ίσα, περίμενε υπομονετικά. Και όταν ήρθε η κατάλληλη ώρα, αφού πρώτα ανέβηκε στο YouTube το βίντεο, που ανέβασαν οι Σύροι αντικαθεστωτικοί μια μέρα πριν από την επίμαχη…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 464 επιπλέον λέξεις

Οικονομική κρίση: Τι να πω στα παιδιά μου; (10 συμβουλές από ειδικούς και η συμβουλή ενός μοναχού)


Αυτή την εποχή είναι χρήσιμο να μιλήσουμε στα παιδιά για τη διαχείριση του χρήματος.

Η εξοικείωση με τη διαχείριση των χρημάτων είναι απαραίτητο «όπλο» για τους ενήλικους αλλά και για τα παιδιά.

Τόσο η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων όσο και η εξάσκηση στην υπευθυνότητα θα τα οπλίσει με τις σωστές δεξιότητες για τη μελλοντική τους ζωή. Αν η εικόνα που τους δημιουργήσουμε –προκειμένου να μην πληγωθούν- είναι ψεύτικη τότε τα παιδιά μας θα εξελιχθούν σε μελλοντικούς ευάλωτους πολίτες.

Όταν η οικονομική κρίση χτυπήσει την πόρτα μας


Είναι σημαντικό να ενημερώνουμε πάντα τα παιδιά –εφόσον βέβαια είναι σε ηλικία που μπορούν να το κατανοήσουν- για ό,τι απρόβλεπτο συμβεί. Άλλωστε, είναι αδύνατο να μην καταλάβει το παιδί, έστω και καθυστερημένα, κάτι που συμβαίνει μέσα στο σπίτι του και επηρεάζει την καθημερινότητα όλης της οικογένειας.
Το καλύτερο που έχετε να κάνετε είναι να του μιλήσετε ειλικρινά – αλλά όχι πανικόβλητα.
Αυτό που έχει σημασία είναι ξανά ο τρόπος που παρουσιάζουμε το γεγονός και όχι τόσο το ίδιο το γεγονός. Αν, για παράδειγμα, ο ένας από τους δύο γονείς χάσει τη δουλειά του, είναι λάθος να προσπαθήσετε να «προστατέψετε» το παιδί αποκρύπτοντας το γεγονός. Μιλήστε του με απλό και κατανοητό τρόπο. Μπορείτε να του πείτε πως η δουλειά της μαμάς δεν πήγαινε τόσο καλά και έτσι κάποιοι έπρεπε να σταματήσουν να εργάζονται, αλλά θα περιμένουν με υπομονή και αισιοδοξία να βρεθεί κάτι καλύτερο. Αυτό δείχνει ότι το εμπιστεύεστε και το αντιμετωπίζετε σαν ισότιμο μέλος της οικογένειας, γεγονός που του παρέχει ασφάλεια.

Καταναλωτές από… κούνια
Οι καταναλωτικές συνήθειες των παιδιών συνήθως «κληροδοτούνται» από τους μεγάλους. Αν τα μάθουμε από νωρίς να προσέχουν τις καταναλωτικές τους συνήθειες – ακόμη και αν δεν υπάρχει οικονομική Συνέχεια