Πότε οι Έλληνες έγιναν ρατσιστές; (Συμβολή στη συζήτηση για τον υπό ψήφιση αντιρατσιστικό νόμο)


 γράφει ο κ. Κυριάκος Κατσιμάνης, Επίκ. .Καθηγητής Φιλοσοφίας του Παν/μίου Αθηνών, Docteur d’Etat ès Lettres (Paris-Sorbonne)  

Α΄ ΜΙΑ ΔΙΑΤΑΞΗ ΑΟΡΙΣΤΗ ΚΑΙ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ

«Ο τάχιστος των λόγων». Αναφαίρετο ανθρώπινο δικαίωμα και υπέρτατη δημοκρατική κατάκτηση αποτελεί η ελευθερία της σκέψης και της έκφρασης. Είναι, λοιπόν, ιδιαιτέρως ανησυχητικό το ότι το ανεκτίμητο αυτό αγαθό απειλείται άμεσα εξαιτίας κάποιων προβλέψεων του υπό ψήφιση αντιρατσιστικού νόμου που ποινικοποιούν τη δυνατότητα να εκφραστεί κανείς ελεύθερα, δηλαδή στην ουσία δεν επιτρέπουν ακόμη και να σκεφτεί κανείς σωστά, σύμφωνα με τον πασίγνωστο αφορισμό του Ρήγα. Πραγματικά, τι άλλο από εκμηδένιση της σκέψης και φίμωση της έκφρασης είναι η διάταξη που απειλεί με «φυλάκιση τριών μηνών έως τριών ετών και χρηματική ποινή 5.000-20.000 € όποιον προκαλεί, διεγείρει ή προτρέπει σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις και μίσος κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων κτλ..;».

Το ερώτημα που γεννάται αμέσως είναι το ακόλουθο: μήπως παρακολουθούμε  θέατρο του παραλόγου; Όπως προκύπτει από το παραπάνω απόσπασμα, επιλήψιμη είναι η «διέγερση», η «πρόκληση» και η «προτροπή» όχι καθαυτές αλλά κατά το μέτρο που οδηγούν σε ορισμένες «πράξεις ή ενέργειες». Αλλά και αυτές, με τη σειρά τους, δεν είναι αυτοτελώς κολάσιμες, αλλά (μόνο) εφόσον οδηγούν «σε διακρίσεις και μίσος». Μέσα σε αυτό το αλλόκοτο και ομιχλώδες οδοιπορικό της ενοχής σε ποιο σημείο ακριβώς μπορεί άραγε να εντοπίσει κανείς το αληθινό αδίκημα

Πιο συγκεκριμένα:

α) οι λέξεις «προκαλεί» και «διεγείρει» είναι από νοηματική άποψη εξαιρετικά αόριστες και για το λόγο αυτό επικίνδυνες. Ποιος θα σύρει τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον επιτρεπτό και τον ανεπίτρεπτο βαθμό της «πρόκλησης» και της «διέγερσης»;

Συνέχεια

Γ. ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ: Η «ΚΑΥΤΗ ΠΑΤΑΤΑ» ΤΩΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΕΠΕΣΕ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΟΥ


Mε τίτλο ”Λίνκολν, μαθήματα ηγεσίας και Ελλάδα (Lincoln, Leadership Lessons and Greece)” η Huffington Post φιλοξενεί άρθρο-παρέμβαση της Γιάννας Αγγελοπούλου, με την ιδιότητα της ως μέλους του Ιδρύματος Κλίντον, αλλά και του παγκόσμιου Ολυμπιακού Κινήματος.

Η Γιάννα Αγγελοπούλου παραθέτει τις απόψεις της για την αναγέννηση της Ελλάδας, ανακατεύοντας τους αμερικανούς, την ταινία ”Lincoln” του Στίβεν Σπίλμπεργκ, τον Ντάνιελ Ντέι Λιούς, τη Δημοκρατία, τη μάχη της Κρήτης, τους θεούς του Ολύμπου και τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Αναλυτικά το άρθρο:

”Εκείνοι που δεν μαθαίνουν από τα διδάγματα της Ιστορίας, είναι καταδικασμένοι να την επαναλάβουν. Εκείνοι που μαθαίνουν από την Ιστορία, με τη βοήθεια του Στίβεν Σπίλμπεργκ και του Ντάνιελ Ντέι-Λιούις ωστόσο, ενδεχομένως να μάθουν πως μπορούν να την… επαναλάβουν καλύτερα.

Τις τελευταίες εβδομάδες παρακολούθησα τις αμερικανικές κριτικές που εγκωμίαζαν την ταινία Lincoln, παροτρύνοντας τους ηγέτες τους να… ξαναδιαβάσουν τις διδαχές της δικής του ηγετικής διαδρομής και παρουσίας. Με εντυπωσίασε η ακούραστη επιθυμία του αμερικανικού λαού να διδαχθεί από τους Πατέρες του Έθνους.

Η ιστορία του Σπίλμπεργκ αγγίζει μια παράμετρο της αμερικανικής ιστορίας που περιλαμβάνει Συνέχεια

ΣΑΙΕΝΤΟΛΟΓΟΙ στην ΚΕΡΚΥΡΑ επί ΧΟΥΝΤΑΣ


Ο John Forte Βρετανός επίτιμος υποπρόξενος στην Κέρκυρα (γεννήθηκε  2 Νοέμβρη 1915 και πέθανε στις 9 Αυγούστου 2012) εμπόδισε τον ιδρυτή της Σαϊεντολογίας  L.Ron Hubbard να ιδρύσει κέντρο εφαρμοσμένης  Φιλοσοφίας στην Κέρκυρα το 1968.

Τον Αύγουστο του 1968, το Royal Scotsman, η «ναυαρχίδα» της Εκκλησίας της Σαϊεντολογίας, κατέπλευσε στο λιμάνι της Κέρκυρας με ένα μικρό στολίσκο.

Ο αυτο- αποκαλούμενος «Commodore» αυτού του μικρού στόλου ήταν ο  Αμερικανός L. Ron Hubbard, Συνέχεια