Γιατί ΔΕΝ χαίρεται ο κόσμος και ΔΕΝ χαμογελάει πατέρα;


Όλα άρχισαν πριν τέσσερα χρόνια. Ο πίνακας εμφανίζει την πορεία του κόστους δανεισμού από τον Ιανουάριο του 2010 μέχρι σήμερα.

Όπως διαπιστώνετε είμαστε στο ίδιο σημείο, μόνο που πέρασαν τέσσερα χρόνια και κάτι. Δηλαδή 2010=2014.  Υπάρχουν όμως τα ανεξίτηλα σημάδια αυτής της θλιβερής τετραετίας. Χρειάστηκαν ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος, το ΠΑΣΟΚ, ώστε να προετοιμάσουν το έδαφος για την υποταγή της Ελλάδος με την δόλια διόγκωση του ελλείμματος και τον διεθνή διασυρμό της (οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, διεφθαρμένοι κλπ,κλπ), αλλά και για να ανοίξουν διάπλατα τις πύλες της οικονομικής αιχμαλωσίας από τους δανειστές, την τρόϊκα και τα μνημόνια. Ακολούθησε όπως ήταν προγραμματισμένο, αυτός ήταν άλλωστε ο σκοπός των «εταίρων» μας, το ξεπούλημα της κινητής και ακίνητης περιουσίας της Ελλάδος και η υποθήκευση του ορυκτού πλούτου μας. Αλλά και εμείς δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών. Δεχθήκαμε αδιαμαρτύρητα την καταβαράθρωση μισθών και συντάξεων, ανεργία στο 30%, μερικές εκατοντάδες αυτοκτονίες απελπισμένων νοικοκυραίων συμπολιτών μας, τα χαράτσια και την πρωτοφανή υπερφορολόγηση, την ουσιαστική κατάργηση της δημόσιας υγείας και της κοινωνικής πρόνοιας, την φτωχοποίησή μας, την αύξηση του χρέους της χώρας σε ποσοστό 175% του ΑΕΠ και άλλα πολλά για φθάσουμε να «πανηγυρίζουμε» σήμερα το γεγονός ότι θα μας δανείζουν πάλι όπως και το 2010.
Συνέχεια

«Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελάει, πατέρα;»


Γιατί υπάρχουν πολίτες που εκστασιάζονται για έναν πολιτικό; Τι είναι αυτό που κάνει έναν λαό να κόβει και το χέρι του για έναν ξένο; Αυτό που κάνουν οι ψηφοφόροι όταν νικάει το κόμμα τους είναι πολύ περίεργο. Γιατί χαίρονται; Γιατί χορεύουν και γλεντούν λες κι είναι στο γάμο της ξαδέλφης; Τι είναι αυτό που τους κάνει να ξεχνούν τα σημαντικότατα προβλήματα τους και το άμεσο αύριο; Έχουν αναρωτηθεί πότε ήταν η τελευταία φορά που δεν πήγαν για δουλειά το πρωί επειδή ήταν ευτυχισμένοι για τον εαυτό τους;

Έχω χρόνια που δεν παρακολουθώ πολιτικούς και ειδικά κόμματα γιατί από την στιγμή που δεν υπάρχει ιδεολογικό εφικτό υπόβαθρο δεν βλέπω τον λόγο να υπάρχουν κόμματα. Αυτό που Συνέχεια