ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ !!! Η Μύκονος πηδάει από τη χαρά της με φόντο την Κολομβία των Βαλκανίων…


Από την Ιόλη Πιερίδη

Mια μικρογραφία της Ελλάδας, η Μύκονος.

Οχι, το Νησί των Ανέμων, δεν διατηρεί τα πρωτεία στο παιγνίδι της διαφθοράς.

Μικρή Κολομβία της Κολομβίας των Βαλκανίων στην καρδιά των Κυκλάδων.

Φέτος η πιο σκληρή μάχη στο νησί γίνεται για τις περίφημες ομπρέλες στις παραλίες, τα ομπρελοκαθίσματα.

Οι τιμές τους ξεκινάνε από 20 ευρώ και φθάνουν ως τα 40. Το εμφιαλωμένο νερό πωλείται 5-6 ευρώ.

Η Μύκονος, όπως και η Ελλάδα στο σύνολό της, είναι η χαρά του λαμογιάρη.

Συνέχεια

Η χαρά δεν κρύβεται


πηγή φωτό

Κατηγορήθηκε ότι απέσπασε 320 εκατομμύρια δολάρια από εμπορική συμφωνία με την Ιαπωνία. Φέρεται να έχει αγοράσει 1.000 φορτηγά 20% πάνω από την αξία της αγοράς που υποτίθεται ότι θα χρησιμοποιούνταν ως ασθενοφόρα και χρησιμοποιήθηκαν για την προεκλογική της εκστρατεία. Η Γιούλια Τιμοσένκο φημολογείται πως έχει περιουσία 11 δισεκατομμυρίων δολαρίων.  (πηγή)

σχόλιο MySatelite: Μ’ΑΥΤΑ ΤΑ ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΤΗΡΙΑ, ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΛΩΣΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΗΣ;

«Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις»!


Τους λες ότι τα ναζιστικά αποβράσματα – εκείνα που αν ήταν λίγο «σοβαρότερα» θα τα έκαναν κυβερνητικούς εταίρους (!) – έχουν βγει στους δρόμους και δολοφονούν. Κι εκείνοι σου απαντούν: Ναι, αλλά και οι άλλοι διαδηλώνουν και παρακωλύουν την κυκλοφορία…

Τους λες ότι η ανοχή τους συνιστά εκτροφείο Ταγμάτων Εφόδου μαχαιροβγαλτών κι εκείνοι απαντούν:  Ναι, αλλά και οι άλλοι «διασαλεύουν τη νομιμότητα» διότι… απεργούν!

Τους λες ότι «ο νόμος και η τάξη» τους ισοδυναμεί με βιασμό μιας ολόκληρης κοινωνίας και μάλιστα με βιασμό που συντελείται την ίδια στιγμή που η κοινωνία βουλιάζει κάπου ανάμεσα στην φτωχοποίηση, στην καταστροφή, στην κατάθλιψη και στην αυτοκτονία. Κι εκείνοι σου απαντούν: Ναι, αλλά και οι άλλοι πετούν γιαούρτια…

Οι αρχιτέκτονες της θεωρίας των «δυο άκρων» δεν είναι βέβαια τόσο αφελείς ώστε να μην αντιλαμβάνονται το άτοπο οποιουδήποτε συσχετισμού ανάμεσα στον  τάχα μου «αντισυστημικό»  φασίστα δολοφόνο και στον απεργό. Γνωρίζουν την συκοφαντία και την αθλιότητα που διαπράττουν κάνοντας τέτοιους συσχετισμούς. Ποντάρουν, όμως, σε εκείνα τα δύο άκρα που, ταυτόχρονα με τον κνούτο, τα αξιοποιεί μονίμως ο γκαιμπελισμός για να κατισχύσει: Την βλακεία και την αμάθεια. 

 

Ως εκ τούτου φτάνουν στο σημείο να βαφτίζουν σύμβολο της βίας το… γιαούρτωμα ή τη μούντζα. Απορούμε πως και δεν έχουν συλλάβει ακόμα τον… Σαββόπουλο, που από τη δεκαετία του ’70 τραγουδάει στον «πονηρό πολιτευτή»:

«Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις/
εκεί που με χειροκροτάς χωρίς να το πιστεύεις/
παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα/
απ’ το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα».

 


Ας δοκιμάσουμε, όμως, να μιλήσουμε στους κατηγόρους που λένε ότι «καταγγέλλουν τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται» ακολουθώντας τη δική τους λογική που (καμώνονται ότι) δεν μπορεί να ξεχωρίσει τη βούρτσα από τη μούντζα.

Ρωτάμε τις αθώες ψυχές τους:

  • Να σου έχουν λεηλατήσει το μισθό.

  • Να σου έχουν στερήσει τη σύνταξη.

  • Να σου λένε ότι η ανεργία σου δεν είναι δυστυχία, αλλά κάτι σαν εκδρομή στο λούνα παρκ της «εργασιακής εφεδρείας», της «διαθεσιμότητας» και της «κινητικότητας».

  • Να σου λένε ότι στόχος τους είναι στην οικογένειά σου να υπάρχει… ένας εργαζόμενος και τελικά να μην Συνέχεια

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΕΠΚΑ: Για να μη γίνει η χαρά… τραγωδία


Θεσσαλονίκη 04/04/2013

Αρ. Πρωτ.: 500

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για να μη γίνει η χαρά… τραγωδία

Το παιδικό παιχνίδι θεωρείται ένα τυπικό βιομηχανικό προϊόν. Για την επιλογή του, όμως, δεν πρέπει να ακολουθήσουμε τις τυπικές διαδικασίες, που ακολουθούμε, όταν αγοράζουμε ένα άλλο προϊόν. Καθοριστικοί παράγοντες, για την επιλογή του παιχνιδιού, που θα δωρίσουμε, αυτές τις γιορτινές μέρες, στο παιδί μας, είναι η ασφάλεια του παιχνιδιού και η συμμετοχή του, στη διαμόρφωση του χαρακτήρα του.

Για τα παιδικά παιχνίδια υπάρχει τόσο εθνική όσο και ευρωπαϊκή νομοθεσία. Η νομοθεσία καθορίζει, για το σύνολο των παιδικών παιχνιδιών, τις βασικές προδιαγραφές και απαιτήσεις ασφαλείας, που πρέπει αυτά να πληρούν, για να μπορούν να διατίθενται, στην αγορά.

Οι προδιαγραφές αυτές είναι: Συνέχεια

Δελτίο Τύπου ΚΕΠΚΑ: Για να μη γίνει η χαρά… τραγωδία


Θεσσαλονίκη 10/12/2012

Αρ. Πρωτ.: 2322

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Για να μη γίνει η χαρά… τραγωδία

 

Το παιδικό παιχνίδι θεωρείται ένα τυπικό βιομηχανικό προϊόν. Για την επιλογή του, όμως, δεν πρέπει να ακολουθήσουμε τις τυπικές διαδικασίες, που ακολουθούμε, όταν αγοράζουμε ένα άλλο προϊόν. Καθοριστικός παράγοντας, για την επιλογή του παιχνιδιού, που θα δωρίσουμε, αυτές τις γιορτινές μέρες, στο παιδί μας, είναι ο ευαίσθητος και αδιαμόρφωτος ακόμα, χαρακτήρας του. Συνέχεια

Η χαρά του … λάθους


Γράφει η ΣΟΦΗ

Εδώ και πολύ καιρό βλέπω παντού τριγύρω μου απελπισία, λύπη, οργή, ζήλια, φθόνο κι ενίοτε μίσος (η ταχύτητα της εναλλαγής συναισθημάτων σε όλους μας, εμού συμπεριλαμβανομένου, αγγίζει την ταχύτητα του φωτός)…

Δεν θα πω ότι δεν είναι δικαιολογημένα ως ένα βαθμό όλα αυτά τα συναισθήματα.. Σήμερα όμως έθεσα στον εαυτό μου ένα ερώτημα: μήπως αυτά τα συναισθήματα είναι εκείνα που μας απομακρύνουν περισσότερο από τον άνθρωπο και την όποια λύση στα προβλήματά μας; Μήπως ακριβώς αυτή η κατάσταση έχει δρομολογηθεί και γι αυτόν το λόγο; Ακριβώς για να φτάσουμε σε ότι αρνητικό συναίσθημα υπάρχει και να γεμίσουμε τον κόσμο μας αλλά και την ύπαρξή μας με αρνητική ενέργεια, λοξοδρομώντας για μία ακόμη φορά από τον πραγματικό –θετικό- εαυτό μας που βρίσκεται δυνητικά εντός όλων μας;

Λέω.. μήπως; Συνέχεια

Καλή Πρωτομαγιά! Έθιμα


Ενα από τα πιο τυπικά έθιμα της Πρωτομαγιάς, το μαγιάτικο κλαδί ή το στεφάνι, είναι πιθανόν να έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Είναι γνωστό ότι στην αρχαία Ελλάδα τέτοια κλαδιά ή στεφάνιατα χρησιμοποιούσαν πολύ συχνά. Δεν είναι υπερβολικό να πούμε ότι δενέλειπαν από καμιά σημαντική εκδήλωση του δημόσιου, ιδιωτικού ή θρησκευτικού βίου. Επιπλέον είναι αξιοπρόσεκτο ότι η πιο σημαντική γιορτή ενός μήνα των αρχαίων, του Θαργηλιώνος, που πάνω – κάτω αντιστοιχούσε με τον δικό μας Μάιο, περιελάμβανε στα δρώμενά της τηνκατασκευή ενός κλαδιού ανάλογου με το μαγιάτικο.

Πιο συγκεκριμένα, στα Θαργήλια, γιορτή που έδωσε και το όνομά της σ’ ολόκληρο τον μήνα,σχημάτιζαν μια λατρευτική πομπή προς τιμήν του Ηλίου και των Ωρών (Εποχών), που συντελούν τα μέγιστα στην ωρίμανση των καρπών. Στην πομπή περιέφεραν ένα πράσινο κλαδί που μόλις είχε πετάξει φύλλα. Το τύλιγαν με ταινίες και πάνω του κρεμούσαν σύκα, διάφορα ψωμάκια και μικρά φλασκιά γεμάτα κρασί, λάδι και μέλι. Το κλαδί αυτό, η «ειρεσιώνη» των γραπτών πηγών, μοιάζει εξαιρετικά με το πρωτομαγιάτικο στεφάνι, και αυτό μας το βεβαιώνει και το γεγονός ότι σε παλιότερες εποχές το Συνέχεια