Διαζύγιο: τι γίνεται όταν υπάρχουν παιδιά;


Το διαζύγιο αποτελεί ένα από τα πιο στρεσογόνα γεγονότα στη ζωή μιας οικογένειας. Ακόμη κι όταν είναι συναινετικό, δεν παύει να αποτελεί μια δύσκολη συναισθηματικά εμπειρία, όχι μόνο για το ζευγάρι αλλά και για το ευρύτερο οικογενειακό περιβάλλον. Αναμφίβολα λοιπόν έχει αντίκτυπο και στον ψυχισμό των παιδιών.

Τα παιδιά βιώνουν μια μεγάλη απώλεια: χάνουν, όχι μόνο τον ένα γονιό από το σπίτι, αλλά και την αίσθηση σταθερότητας και μονιμότητας που είχαν.

 Ο χωρισμός ισοδυναμεί με το τέλος της μορφής της οικογένειας, όπως τουλάχιστον την ήξεραν μέχρι τότε.

Παρόλα αυτά, σχετικές έρευνες δείχνουν ότι αυτό που προκαλεί τα μεγαλύτερα συναισθηματικά προβλήματα στα παιδιά δεν είναι τόσο το ίδιο το διαζύγιο, όσο η ψυχρότητα και η αντιπαλότητα που αναπτύσσεται μεταξύ των γονιών.

Το πόσο καλά ή όχι θα προσαρμοστεί ένα παιδί στο διαζύγιο των γονιών του εξαρτάται από πολλές παραμέτρους, όπως η ηλικία του, το υποστηρικτικό περιβάλλον (παππούδες, αδέρφια κτλ.) και η ποιότητα της οικογενειακής ζωής πριν από τον χωρισμό. Η πιο σημαντική παράμετρος, ωστόσο, είναι η συμπεριφορά των γονιών, πριν, κατά τη διάρκεια, και μετά το διαζύγιο. Ποια στάση όμως πρέπει να κρατήσουν οι γονείς, ώστε να κάνουν το διαζύγιο όσο γίνεται πιο ανώδυνο για τα παιδιά τους;

Πώς να το ανακοινώσετε στα παιδιά Συνέχεια

Ο φόβος της αλλαγής…


Image

http://wp.me/pWOiz-FY8

Η ζωή είναι πάντα γεμάτη από αλλαγές, είτε είναι μεγάλες αλλαγές, είτε είναι οι πιο μικρές αλλαγές.
Κάθε αλλαγή νοητικά μας φέρνει αντιμέτωπους με το άγνωστο και το άγνωστο πάντα φοβίζει, και φοβίζει γιατί πολύ άπλα νομίζουμε ότι η αλλαγή θα μας φέρει και τον πόνο.
Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν μας που είναι γεμάτο από αλλαγές και ας δούμε τι σκεφτόμασταν πριν την αλλαγή, τι νιώθαμε πριν την αλλαγή και τελικά πόσα οφέλη αποκομίσαμε κάνοντας την αλλαγή.
Ας θυμηθούμε εκείνη την φορά που νομίζαμε ότι χωρίς αυτήν την γυναίκα(άντρα) δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε και η ζωή μας θα ήταν μίζερη. Όσο και αν πονέσαμε, τελικά ξαναβρήκαμε ταίρι και όχι μόνο  βρήκαμε, αλλά νιώθουμε και ευγνώμονες που χωρίσαμε με το προηγούμενο ταίρι μας και επιτέλους βρήκαμε τον άνθρωπό μας.
Αν μέναμε τότε στον φόβο που μας προκαλούσε ο χωρισμός, αν αποφεύγαμε τον πόνο του χωρισμού, μάλλον θα καταλήγαμε δυστυχισμένοι.
Ο φόβος είναι το συναίσθημα που μπορεί να μας καθηλώσει στην αιώνια μοναξιά, να μας κρατήσει δέσμιους μέσα σε καταστάσεις εξαρτήσεις και υποδούλωσις της ίδιας μας της ψυχής.
Είναι το συναίσθημα που επενδύουν όλοι όσοι θέλουν να πάρουν τον έλεγχο μιας κατάστασης, μιας εξουσίας, η ακόμη και της ίδιας μας της ψυχής. Συνέχεια