Πουλήθηκε ο Αστέρας Βουλιαγμένης για 400 εκ. ευρώ


Η «Jermyn Street Real Estate Fund IV LP» υπέβαλε την υψηλότερη προσφορά για την «Αστήρ Παλλάς Βουλιαγμένης ΑΞΕ«.

Ειδικότερα, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ανακοίνωσε ότι, σε συνεργασία με το ΤΑΙΠΕΔ, έγινε τη Δευτέρα, η αποσφράγιση των βελτιωμένων οικονομικών προσφορών που υποβλήθηκαν για την «Αστήρ Παλλάς Βουλιαγμένης ΑΞΕ«. Συνέχεια

Ξάνθη: Σπάει κάθε ρεκόρ η κατάθεση πινακίδων – Αύξηση 400% σε σχέση με πέρυσι


Ρεκόρ καταγράφει η κατάθεση πινακίδων οχημάτων στην Δ.Ο.Υ. Ξάνθης, καθώς μέχρι στιγμής οι ακινησίες ξεπερνούν τις 2.100, όταν πέρσι τέτοια εποχή ήταν μόλις 430.

«Το 80% των πινακίδων που καταθέτουν οι πολίτες στην Εφορία μας είναι από δίκυκλα και αυτό οφείλεται στην υποχρεωτική ασφάλιση» σημειώνει ο κ. Βέρτης υπεύθυνος του τμήματος Αυτοκινήτων της Δ.Ο.Υ. Ξάνθης, εξηγώντας στο thrakitoday.com, πως υπό την απειλή επιβολής προστίμων σε όσους κυκλοφορούν ανασφάλιστα οχήματα οι πολίτες συρρέουν κατά εκατοντάδες στην Εφορία παραδίδοντας τις πινακίδες των οχημάτων τους.

Συνέχεια

ΚΤΕΟ: Τσουχτερό πρόστιμο μέσω εφορίας για τα ανέλεγκτα οχήματα


Ηλεκτρονική διασταύρωση για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα του συνεχώς διογκούμενου αριθμού

Συνέχεια

Το οπλοστάσιο της Χρυσής Αυγής αποδεικνύεται φιάσκο – Μέχρι τώρα δεν έχουν βρεθεί ούτε M16, ούτε ΑΚ47 Kaláshnikov ούτε Τάνκς – Η δαιμονοποίηση του όπλου είναι τραγική στην Ελλάδα


σχόλιο MySatelite: Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την απαγόρευση όπλων και αύξηση ανθρωποκτονιών που αναφέρεται στη φωτό, διαβάστε το άρθρο στα Αγγλικά εδώ και στο Wall Street Journal εδώ (του Jeffrey Scott Shapiro, πρώην εισαγγελεύς της Περιφέρειας της Κολούμπια, Ουάσινγκτον, Washington D.C.).

Με αφορμή της έρευνες που επιχειρηματία και καταζητούμενου Πάλλη πρώην συνεργάτη του εφοπλιστή Β. Ρέστη και συνδεόμενου με την Χρυσή Αυγή έρχεται στην επιφάνεια η ασχετοσύνη των περισσότερων περί των όπλων.

Δεν θα κάνουμε κρίση για το επιχειρηματικό παρελθόν του Πάλλη ή κάθε επιχειρηματία.

Το κείμενο αυτό εστιάζεται στο θέμα του οπλοστασίου της Χρυσής Αυγής και στις αναφορές ορισμένων μαρτύρων – αξιόπιστων ή μη θα αποδειχθεί προσεχώς – που κάνουν λόγω για M16 και ΑΚ47 Kalashnikov.

Υπήρξε έρευνα στο σπίτι του Πάλλη και βρέθηκαν αρκετά όπλα τα οποία τα περισσότερα ήταν δηλωμένα. Συνέχεια

Στον κόσμο του ο Στουρνάρας “Δεν προλαβαίνω να βλέπω επενδυτές”


stournaras

Μετά τον Αντώνη Σαμαρά και ο ΥΠΟΙΚ Γιάννης Στουρνάρας περιγράφει μια μαγική εικόνα:

«Το επενδυτικό κλίμα έχει αναστραφεί προς το καλύτερο και η χώρα έχει διανύσει τα τρία τέταρτα του Συνέχεια

ΙΧ και Μοτό: Πρόστιμο 200 ευρώ σε όσους δεν έχουν δίπλωμα οδήγησης


Οσοι οδηγοί δεν έχουν δίπλωμα οδήγησης ή αυτό έχει λήξει καλούνται να πληρώσουν πρόστιμο 200 ευρώ το οποίο είναι νέο και προβλέπεται σε Προεδρικό Διάταγμα του υπουργείου Ανάπτυξης και Μεταφορών.

Συγκεκριμένα, προβλέπεται νέο πρόστιμο 200 ευρώ για οδηγούς μοτοσικλέτας και Συνέχεια

ΤΟ ΜΕΙΖΟΝ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ: Δεν αναδεικνύεται στα ΜΜΕ — Με φόρους και περικοπές επιδομάτων οι πολιτικοί βάζουν ταφόπλακα


δημογραφικοQ&A: το ελληνικό δημογραφικό πρόβλημα

του Νίκου Ράπτη

Q: Αναφέρεστε στο δημογραφικό ως ένα από τα μεγάλα προβλήματα της χώρας! Ακου δημογραφικό! Τίποτα πιο συντηρητικό δε βρήκατε;

 

Α: Το ερώτημά σας θέτει αμέσως-αμέσως ένα ενδιαφέρον ζήτημα: πώς να αξιολογούμε τη σημασία  των διαφόρων πολιτικών-κοινωνικών ζητημάτων; Το καθεστώς ελληνικό πολιτικό σύστημα αξιολογεί ως σημαντικό ότι αποφέρει ψήφους: τα αιτήματα των ισχυρών κοινωνικών ομάδων ή των ψηφοφόρων με επιρροή. Ως εκ τούτου σπανίως λαμβάνει «δυσάρεστες» αποφάσεις, παρά μόνο όταν είναι ολοφάνερο πως η παράταση της αδράνειας ή του λαϊκισμού θα σημάνει καταβολή ακόμα βαρύτερου πολιτικού κόστους: αν ας πούμε καταρρεύσει ο προϋπολογισμός ή/και ξαναμπούμε σε επιτήρηση, θα ζημιωθούμε εκλογικά περισσότερο από ότι αν αυξήσουμε το ΦΠΑ. Οπότε….

Αυτή η αντίληψη έχει ένα «δημοκρατικό» επίχρισμα, που ίσως να παίζει και το ρόλο της «θεωρίας»: η πολιτική είναι για να «υπηρετεί τον πολίτη», να ασχολείται με όσα «νοιάζουν» τους ψηφοφόρους. Και ποιοι είμαστε εμείς για να πούμε πως σημαντικό είναι το ένα ή το άλλο; Ας το κρίνει αυτό η ίδια η κοινωνία! Εμείς εδώ «εκπροσωπούμε» την κοινωνία, τους πολίτες, τους συντοπίτες μας κ.ο.κ. Αυτοί εντέλει μας υπαγορεύουν τι θέλουν να αλλάξει -και τι όχι.

Δυστυχώς, από αυτήν την «συνταγή» απουσιάζουν εντελώς δύο πολύτιμα συστατικά: το πρώτο είναι η ισότητα. Η καθεστηκυία προσέγγιση «εκ κατασκευής» ισχυροποιεί τους ήδη ισχυρούς, που εξ ορισμού έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση στα κέντρα εξουσίας, «βαραίνουν» περισσότερο εκλογικά (ιδίως σε ένα πολιτικό σύστημα όπου «ανταλλακτική αξία» έχει το χρήμα, η διασημότητα, η οικογενειακή παράδοση) κ.ο.κ. Το δεύτερο είναι η ευθύνη: λειτουργώντας κατ, αυτόν τον τρόπο, η πολιτική εξουσία απορρίπτει μετά βδελυγμίας έννοιες όπως «πρόγνωση», «χρέος», «παιδαγωγικός ρόλος της πολιτικής». Απορρίπτει δηλαδή την ουσία της «ηγετικότητας», του αγγλοσαξονικού «leadership».

Προτείνω να αξιολογήσουμε τα πολιτικά μας προβλήματα αλλιώς: κριτήριό μας να είναι ποια από τα πολιτικά και κοινωνικά προβλήματα, εφόσον εξελιχθούν ανενόχλητα για μερικά ακόμα χρόνια, θα προκαλέσουν αμετάκλητες, ανεπίστρεπτες, ανεπανόρθωτες ζημιές. Πόσο μάλλον αν αυτές οι βλάβες θα είναι εις θέση να υπονομεύσουν ακόμα και την ίδια την ύπαρξη της Ελλάδας και του ελληνισμού, ως δημοκρατικού-εθνικού κράτους, μέσα σε έναν ορατό χρονικό ορίζοντα…

Κατ, αρχήν, υπάρχουν τέτοια ζητήματα; Ε, λοιπόν υπάρχουν, και το ένα είναι το δημογραφικό! Δυστυχώς για μας βέβαια, είναι πράγματι ένα ζήτημα που στην τρέχουσα πολιτική αγορά δεν «πουλάει», δεν είναι, όπως λέγεται, «σέξι». Φταίει η πολιτική μας ιστορία γι, αυτό, αλλά και η πολιτική σημειολογία της μεταπολίτευσης: για το δημογραφικό μιλάνε συνήθως «συντηρητικοί», «αντιδραστικοί», «εθνικιστές» κ.ο.κ (η εκκλησία, οι οργανώσεις πολυτέκνων, κ.λπ). Αρα είναι ένα θέμα με το οποίο δεν ασχολούμαστε! Ανάλογα προβλήματα συναντώνται στη Βρετανία (όπου η γραμμή μεταξύ «ιδιωτικού» και «δημοσίου» είναι πολύ βαθιά και πολύ πλατειά και κάθε επιδίωξη παρέμβασης του κράτους στον ιδιωτικό χώρο, στο πόσα παιδιά π.χ. θα γεννά κάθε γυναίκα, θεωρείται τουλάχιστο άκομψη), στη Γερμανία προφανώς (όπου κάθε συζήτηση περί δημογραφίας αποπνέει μια αύρα «ευγονικής» «φυλετικής καθαρότητας» με παραπομπές στη ναζιστική περίοδο) στην Ισπανία και την Ιταλία (όπου είναι ακόμα νωπές οι αναμνήσεις των αντιπαραθέσεων για τη νομιμοποίηση του διαζυγίου ή των αμβλώσεων).

Τα πράγματα είναι διαφορετικά στη Γαλλία, όπου η λεγόμενη «οικογενειακή πολιτική» είναι η πολιτική απάντηση της République στη φτώχεια, αλλά και στην επούλωση των τραυμάτων του Α, και κυρίως του Β, παγκοσμίου πολέμου. Έτσι στη Γαλλία το «δημογραφικό» έχει ένα «προοδευτικό» πρόσημο: δεν είναι τυχαίο από αυτήν την άποψη που η Γαλλία είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στη γεννητικότητα. Με παρόμοιο τρόπο, στις σκανδιναβικές χώρες, οι πολιτικές υπέρ του παιδιού, υπέρ της απελευθέρωσης της γυναίκας κ.ο.κ συνέβαλαν αποφασιστικά στην υψηλή σχετικά γεννητικότητα.

Καταληκτικά: το δημογραφικό στην Ελλάδα θεωρείται συντηρητικό ζήτημα, δεν «πουλάει» κ.λπ. Και λοιπόν; Το ζητούμενο είναι να διαπιστώσουμε αν ένα πρόβλημα είναι σημαντικό και θα επηρεάσει το μέλλον της πατρίδας, αλλά και το δικό μας ή εκείνο των παιδιών μας! Όχι αν «πουλάει», αν είναι «δεξιό» κ.ο.κ.!

Q: Αν, όπως λέτε, το «δημογραφικό» έχει συντηρητικό πρόσημο, αυτό οφείλεται στο ότι έχει πολύ Συνέχεια