What was the world like in the year of your birth?


MySatelite received this e-mail, tried it out and gave it a thumbs up! Give it a go when you have 5 or 10 minutes to spare.
This is really amazing. Συνέχεια

Democracy’s Cradle, Rocking the World


By MARK MAZOWER

Published: June 29, 2011

YESTERDAY, the whole world was watching Greece as its Parliament voted to pass a divisive package of austerity measures that could have critical ramifications for the global financial system. It may come as a surprise that this tiny tip of the Balkan Peninsula could command such attention. We usually think of Greece as the home of Plato and Pericles, its real importance lying deep in antiquity. But this is hardly the first time that to understand Europe’s future, you need to turn away from the big powers at the center of the continent and look closely at what is happening in Athens. For the past 200 years, Greece has been at the forefront of Europe’s evolution.

In the 1820s, as it waged a war of independence against the Ottoman Empire, Συνέχεια

IT’S THE END OF THE WORLD (AS WE KNOW IT) – R.E.M.


IT’S THE END OF THE WORLD (AS WE KNOW IT) – R.E.M.

Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε το 1987 κι ήταν το δεύτερο single των R.E.M. από το album “Document” (το πρώτο ήταν το “The one I love”).  ¨Έγινε γνωστό και κίνησε το ενδιαφέρον για τους γρήγορους , «πεταχτούς» στίχους του που ξεκινούν με μια  αναφορά στη Αποκάλυψη : Ο σεισμός (“That’s great; it starts with an earthquake,»).

Ο Michael Stipe είχε πει ότι ένα μέρος του τραγουδιού αναφέρεται σ’ ένα όνειρο του στο οποίο βρισκόταν σ’ ένα πάρτυ του Lester Banks και εκείνος ήταν ο μοναδικός καλεσμένος του οποίου το όνομα δεν είχε τα αρχικά L.B.. Κι έτσι καλεσμένοι εκεί ήταν ο Leonard Bernstein, o Leonid Brezhnev, o Lenny Bruce…To υπόλοιπο μιλάει για πράγματα που έβλεπε στην τηλεόραση καθώς έκανε zapping.( Και μετά καθόμαστε εμείς και πονοκεφαλιάζουμε, προσπαθώντας να εξηγήσουμε τι θέλει να πει ο ποιητής…).

Όλα τα τραγούδια των R.E.M., έχουν παράξενους στίχους. Το συγκεκριμένο πρωτοτυπεί και ως προς το στυλ της ερμηνείας. Είναι ένας διαρκής χείμαρρος λέξεων και σκέψεων σε φρενήρη ρυθμό που καταλήγει σε μια πανέμορφη «χορωδιακή» αρμονία.

Για πολλά χρόνια (μέχρι το 2005) οι R.E.M. συνήθιζαν να κλείνουν τις συναυλίες τους με αυτό το κομμάτι , πράγμα που ενθουσίαζε το κοινό τους. Κι είναι αλήθεια ότι ενώ (οι περισσότεροι από μας) αδυνατούμε να τραγουδήσουμε τους στίχους του, όταν φθάνει στο (εύκολο)ρεφραίν, όλοι ανατριχιάζουμε σκεπτόμενοι –μάλλον- το τέλος του κόσμου, ή του κόσμου μας ή τέλος πάντων , του μικρόκοσμου μας.

 

Maria L